Hogares Felices
Tras haber recibido unos preciosos y cariñosos e-mails de los propietarios de un Yorkshire Terrier Corazón de Diamante, hemos pensado que una bonita forma de compartirlos sería hacer un apartado dedicado precisamente a ellos.
Aquí, pues, pondremos algunas fotos y textos que nos vayáis enviando de los pequeñines con sus familias, explicando su carácter, viendo su crecimiento, y con todas esas anécdotas únicas a veces y que tanto nos suenan otras veces.Os animamos a ello, estaremos encantados de ver como esos cachorrillos que nacieron con nosotros son felices con sus mejores amigos, vosotros.
Para hacernos llegar vuestros textos y/o fotos podéis escribirnos a: info@corazondediamante.com
Muchas gracias a todos por hacer posible esta sección.
Kyra II - Castelldefels 16.05.08

Hola Carla y Alberto,
Perdona por la tardanza, hasta ahora que por fin he tenido
internet y alguna foto descargada en el ordenador... Aquí os
envío fotos de Tranki, ahora se llama Pau, pero de Paz. Es un
perrito muy bueno, muy listo y es súper cariñoso, nos
tiene robado el corazón, lo queremos con locura. Es un encanto y
buen excursionista, explorador y relaciones públicas.
Me dieron tal sorpresa mi madre y mi pareja que lo abracé y me
puse a llorar como una niña. Espero que puedas ver la foto sin
problema, en caso de que no puedas verla, me lo haces saber y te la
envío de nuevo. Espero enviarte más. Gracias por todo.
Saludos y recuerdos.



Hola Carla i
Alberto,
Moltes gràcies per les
vostres recomanacions!
Ja hem canviat de
veterinari. La setmana passada la vàrem dur a un altre que sí que ens ha agradat.
Vàrem estar parlant de tot, la va vacunar i també vàrem parlar de la vacuna de
la ràbia i ens va dir que no és obligatòria a Catalunya posar-la però si la
portem fora hi ha llocs que sí que ho es i altres que no. Que ens ho penséssim i
que ja ho decidiríem més endavant, ja que no tenim pressa. Així que no sabem
què fer, ja que a l’estranger no anirà però aquest juny hem d’anar a Galícia (no
és obligatòria, ens va dir) però segurament altres vegades, quan anem per la
península, ens l’emportarem... Què en penseu?
Ahir en Jordi i jo vàrem treure la Nina a fer el seu primer
passeig a terra. Pensàvem que estaria morta de por i no sabria
anar amb corretja, però res de res, li va encantar i a la gent i
a algun gos que es trobava els hi feia unes festes! Veig que de moment
està bastant ben socialitzada i tampoc no ha tingut cap mala
experiència amb cap persona ni tampoc amb cap gos, així
que tot ho vol veure, olorar, mossegar, etc. És una curiosa
nata! Espero no mimar-la massa (és tan petita) perquè
quan vagi a treballar no li agradarà quedar-se tota sola. Se li
està aclarint el pèl del cap, i ara està com
si s’hagués tenyit, amb una ratlla, que
deunidó, jeje!
Com ens vau dir, encara
no l’hem banyada. La veritat és que ens fa una mica de por, perquè no sé pas si
li entrarà aigua a les orelletes o si la sabrem eixugar tan bé com s’ha de
fe... perquè no agafi fred... En fi, no sé si dur-la a la pelu el primer
cop... Que m’aconselleu?
La Nina aquest cap de
setmana l’hem portada a Sant Sadurní. És la segona vegada que hi va i tampoc la
primera vegada es va estranyar de res. Com que veu les seves coses a la cuina,
dons m’imagino que pensa que també és casa seva. Li encanta explorar-la. Aquesta
casa és més gran, és un dúplex amb terrassa. La primera vegada que hi vam anar
pujava les escales però no les baixava i també tenia por de sortir a la terrassa.
Aquest cap de setmana passat, ja sortia a la terrassa i l’explorava tota (teníem
feina perquè tornés a dins de casa) i per baixar les escales es va posar a
plorar, però la vam animar i al final va baixar tota sola. Ara les baixa com si
res, saltant i súper contenta perquè li fem moltes festes quan
baixa.
A la meva escala hi ha una veïna a la que tornen boja els
gossets. Em va dir que si algun dia havia de sortir a alguna
emergència i havia de deixar la Nina, que la truqués a
ella, encara que fos a les dues de la matinada! Es veu que ha parlat
amb el seu marit i tan ell com els fills li volen regalar una gosseta
com la Nina. Li vaig donar el vostre telèfon i tota la
informació. Es veu que li volen donar una sorpresa però
jo els he aconsellat que li diguin perquè també és
molt bonic anar seguint el curs de creixement del gosset durant
l’espera. Els hi he dit també que d’aquesta manera
s’aniran preparant per a l’arribada del gosset i ho tindran
tot a punt. Espero que de debò en comprin un i així la
Nina també tindrà un company de jocs a l’escala!
Canviant de tema, podeu
penjar tot el què vulgueu a la web, cap problema. Per cert, no us funciona la
pàgina web, suposo que ja ho sabeu, oi?
Us envio un parell de
fotos de la Nina perquè veien com creix.
Moltes gràcies pels
vostres consells, que sempre ens ajuden molt!
Petons i una abraçada!
Ai, us volia demanar si
més endavant us podem fer una visita amb la Nina perquè vegi la seva mare Kiski i la seva germana Nani
i pugui jugar amb elles. Ja quedaríem, però si no ho considereu oportú, ens ho
dieu i no passa res. Ens fa molta il·lusió que veieu que maca està!
Nina - Barcelona 26.03.08
Hola Carla i
Alberto,
Estem encantats amb la Nina (i
sembla que ella amb nosaltres també).
La Nina està molt bé.
És molt inquieta però per la setmana que fa que és amb nosaltres, ja creu
bastant.
Ja
fa els pipis casi bé sempre als diaris (i en només tres dies!), tot i que
les cacotes encara no, però ho superarà ben aviat. Crec que si tenim una mica
de paciència i ganes (que no ens en falten) serà una bona i feliç gossa que
podrem portar a tot arreu i en disfrutarem molt tots plegats.
Menja molt bé, a
les seves hores, i està feliç i contenta. Ha vomitat alguna vegada perquè estava
nerviosa al menjar, peró ja procurem donar-li el menjar quan està més tranquil·la
(nosaltres també anem aprenent). Farem sempre cas de tot el que ens
dieu.
És força entremaliada i li agrada molt jugar amb
nosaltres, però també procurem que s’acostumi a jugar i estar sola a estones. De
vegades plora i crida perquè vol estar amb nosaltres, però ja es va acostumant i
cada cop es queixa menys.
Avui li han posat la segona vacuna i s’ha portat molt bé.
D’aquí 15 dies li han de posar un recordatori. El
veterinari ens ha dit que fins d'aquí a un mes no la podrem
passejar pel carrer. També ens han dit que està molt ben
desparasitada.
La
portem al carrer cada dia una estoneta (en braços) perquè vegi el sol i vagi
coneixent la gent i es faci amb els sorolls de la ciutat.
Només volem saber com està la Kiski,
la seva mare (que suposem que molt bé), i la seva germaneta, la
Nani.
Ja
us explicarem més coses i us enviarem fotos més endavant.
Una
abraçada.
Cumi - Andorra 24.03.08


¡Hola Carla y Alberto!
¿Qué tal estáis? Bueno como ya me contaste ayer un poco
liados con el cambio de hogar, pero ¡seguro que en breve todo se pone en su
sitio y tanto vosotros como todos los enanos lo empezáis a disfrutar!
Carla aquí te adjunto todos los datos que necesitáis para
tramitar el pedregree. ¡Creo que no me olvido de ningún dato!
Por lo demás contaros que Curro está bellísimo, os mando
algunas fotos para que lo veáis, tiene un pelaje precioso y una musculatura
digna de ver, ¡eso nos dice su veterinario! Ahora se empieza a portar muchísimo
mejor, a mí todavía me torea bastante pero con mis padres es súper
obediente y cariñosisímo, ¡se los ha sabido ganar en muy poquito tiempo!
Bueno pues os deseo una feliz puesta en marcha en el nuevo hogar y si
necesitarais cualquier cosa sólo tenemos que llamarnos o escribirnos.
Un fuerte saludo.
Pitx - St.Vicenç de Castellet 22.10.07
Hola Carla y Alberto.
Este e-mail es para deciros que Pitx llegó bien a casa y
se está adaptando a las mil maravillas a nosotros y a la casa. La primera
noche se portó muy bien, nada más llegar cenó y se metió en su camita a
dormir (duerme en el comedor... ¡lo logramos no duerme con nosotros!) y la
verdad es que sólo lloró 10 minutillos (de reloj).
Poco a poco va explorando todos los rincones de la casa y
suele hacer sus necesidades en el rincón habilitado para tal fin, aunque a
veces se le olvida y nos va dejando algún regalito en el rincón más
insospechado.
Escribo este e-mail desde el trabajo por lo que no os
puedo mandar ninguna foto... espero que pronto pueda escribiros con más
novedades y os pueda enviar una foto del pequeñín.
P.D.: el viernes tiene hora con el veterinario para que lo
conozca ya os diremos qué tal se ha portado.
Luna (Afrodita) - Marbella 22.10.07

Hola Carla & Alberto,
Tal y como os comenté,
os mando algunas fotos de la princesa recién bañada y peinada. ¡En dos días
cumple un añito ya! La hemos esterilizado y se recuperó muy bien. Está
llena de vida (como debe ser), un bicho basurero y empieza a estar más
pendiente de las cosas y a veces hasta ladra para avisar a los vecinos de
que está aquí. No ladra mucho, pero yo lo prefiero así.
Se lleva muy bien con mi
hijita, como podéis ver en las fotos, son muy buenas amigas. Entonces no le
importará que para navidades llegue otra niña con la que jugar y de la que
cuidar.
Pronto nos mudamos a una
casa con jardín, así que va a tener más libertad para poder jugar con
su otra hermana, la gata, y correr e investigar y comer todo lo que
encuentre.
Espero estéis bien y ¡os
mandamos desde Marbella muchos saludos muy calurosos!
Luna (Afrodita) - Marbella 05.08.07
Hola,
Comentaros que el primer viaje
en avión de Luna fue muy bien, se portó de maravilla, no se quejó para
nada y aguantó todo lo que tenía que aguantar. Cuando la dejamos con
alguien, sin embargo, (por ejemplo con la abuela) no sabe comportarse y ¡piensa
que hay césped debajo de la mesa en la cocina para hacer sus necesidades!
Es muy rápida en cuanto a encontrar comida de los demás perros & gatos
y aún más rápida en comérsela toda.
Creo que el color de su pelo
se va a aclarar un poco más, después de su corte en el veterinario y un baño
ha salido un poco más rubia. :-)
Un saludo.
Luna (Afrodita) - Marbella 26.07.07

Hola de nuevo,
Un par de fotitos de la nena que
ya cumplió 9 meses y está pasando por su primer celo... sin embargo, y
gracias a Dios, los "hombres" no le interesan mucho y ¡prefiere
cien veces más la pelota! Es incansable y no la suelta en todo el paseo -lo
que ayuda a mantener su boca tragona ocupada y por tanto se come menos porquería.
Mañana realizará su primer
viaje en avión, pero estamos seguros de que se portará bien. Le encanta su
bolso de viaje nuevo.
Un saludo.
Kiss - Reus 17.07.07
Hola Carla.
L'arribada de la Kiss a casa ha estat tot un èxit. Diumenge va estar molt
quieta pel matí, i fins mitja tarda. Però en quan la varem treure al jardí,
va canviar d'actitut. Estava juganera i molt vivaç. Va començar a jugar amb
la Blanca i el Daniel, i semblava mentida com corria tant petita com és!
Finalment, a l'hora de sopar, després de menjar una miqueta, ella sola se'n
va anar a buscar el seu cistell i es va posar a dormir. Pobreta, semblava que
l'haviem cansada una mica massa. Vaig tancar la porta, i va dormir tota la
nit, sense plorar gens.
L'endemà quan li vaig obrir, (ella mateixa s'ha triat un
lloc al costat de la rentadora, i és allí on li he posat el cistell), estava
supercontenta de veure'm i em venia al darrere continuament. Ja havia fet les
seves cosetes al damunt del paper de diari que li havia posat. Però durant el
dia que els nens la tenen per casa, va fent pipi allà on li sembla, i això
m'amoïna una mica, encara que és aviat, suposo. Però quan hem de sortir, la
tanco i no plora.
Et volia comentar que no menja gaire. El primer dia va
passar amb menys de 50 grams de menjar, i ahir al matí i al migdia gairebé
no va menjar, però a la nit, en canvi gairebé es va acabar tot el que li
vaig posar.
Seguirem en contacte, i gràcies per tot.
Luna (Afrodita) - Marbella 26.06.07

Estimados Carla y Alberto:
Una vez más me pongo en
contacto con vosotros para comentaros que nos apuntamos a una competición
aquí en Marbella y Luna ganó la medalla de oro así como un trofeo más
grande que ella por ser la perrita MÁS SIMPÁTICA de unos 40 perros en esa
categoría.
Nos ha hecho mucha
gracia, os adjunto una foto de la familia.
Habría ganado aún más si
hubiese una categoría de las más TRAGONA.
Un saludo.
Luna (Afrodita) - Marbella 21.06.07

Estimados Carla y Alberto:
Hace mucho que no os enviamos
una fotito de la "peque" grande que ya pesa 4,8 kg! Espero que
pare ahí, ya que el límite para poder volar en el avión son 5 kg...
Aunque nunca nadie quiso pesar a un perro mío, así que espero que si se
pasa un poquito tampoco nadie se de cuenta.
Le hemos cortado el pelo un
poco porque ya llegaba al suelo, y se está volviendo rubia. Es un trasto
pero muy buena. El otro día la llevé a la playa por primera vez al agua -
y le gustó. Hasta nadó un poquito. Ahora sí, pensó que era muy buena
idea beberse el mar, y por la noche nos dejó algunos muchos regalitos. Es
de lo más basurera y tragona, se come todo lo que encuentra, cuanto más
muerto o asqueroso mejor. Tenemos que vigilarla mucho para que no se haga daño.
Por el día ya no hace
nada de pipi en casa, la sacamos unas tres veces a fuera y hemos conseguido
que por fin haga sus necesidades ahí. Por la noche se le escapa algo alguna
que otra vez, pero esperamos que pronto aprenda del todo.
Es muy buena y juguetona
con mi hija, que acaba de cumplir un año, no le quita sus juguetes y
comparte sus pelotas para que mi hija se las tire. Son muy graciosas y las
dos se tratan con cariño y respeto, como debe ser.
Muchos saludos a todos y
hasta pronto.
Txon (Bonachón) - Reus 20.05.07

¡Hola!
Ya hemos recibido la tarjeta de identificación de Txon,
nuestro perrito.
Aprovechamos para saludaros y mandaros una foto de Txon con
nuestros hijos el día de la comunión de Montsant.
Un saludo.
Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 13.05.07

¡Hola Carla y Alberto!
Cuanto tiempo, ¿verdad? Perdonad, es que he estado un poco liada.
Como os comenté la última vez, en Semana Santa pasé unos días con la
familia y con Currillo y hace dos semanas volví otra vez para Barcelona, así
que tengo muchas cosas que contaros.
A ver, por donde empiezo. Bueno, lo primero es que está precioso, aunque eso
sí, un pelín grande, nuestro campeón va ya por los 5 kg ¿Vosotros como lo
veis? ¿Creéis que se pondrá más grande? Como siga a este paso en vez de un
yorki se nos va a convertir en un león. Mi madre le había comprado un
transportín para poder viajar con él pensando en que como mucho 3,5 kg, y
claro el transportín no le a dado tiempo ni a estrenarlo. El veterinario
también nos ha dicho que tiene un gran pedigree y que tiene una musculatura
impresionante. Pero bueno grande o chico cada día lo queremos más.
¿Os acordáis la primera vez que hablamos que os comentamos que nos gustaría
un cachorro tranquilo porque era para mi madre y Curro parecía que era el
indicado? Pues aquí sí que no hemos acertado. Curro es hiperactivo, un puro
nervio. En casa es incapaz de estarse quieto. ¿Sabéis donde se lo encontró
mi madre el otro día? Paseándose por el alféizar de la ventana, todo pancho
él, viendo a la gente que pasaba por la calle. Mi madre por poco se muere del
susto cuando lo vio allí. Se fue corriendo al frigo cogió un trocito de jamón
y con mucha calma se lo enseñó para que se bajara. Vaya sangre fría porque
perfectamente se podría haber tirado (menos mal que es un primero). Y es que
de verdad, tiene una agilidad que yo en mi vida he visto en un perro. Se sube
a la mesa de la cocina de un salto! Isa y yo estamos pensando apuntarlo a
Agility o algo parecido porque es admirable de ver los saltos que pega. Aunque
claro hay que tener mil ojos con él.
Cuando sale de paseo es super sociable, le encantan los otros perros, grandes
o chicos. Cuando ve uno se vuelve como loco para jugar con él y luego no hay
quién lo separe. Además es gracioso lo marimandón que es. Por la calle hay
que tirar siempre por donde él quiera, si no se tumba en el suelo y no
se mueve. Y de hacer sus cositas fuera, nada de nada, el niño nos ha
salido de lo más limpio, ya puede estar reventando que él se espera hasta
que llega a casa y lo hace en su papel. Aunque mi padre ha encontrado un
truco; se lleva un cuenquito cuando lo saca y a la mitad del paseo le da agua.
El otro día ¡soltó 3 pis! aunque no vamos a cantar victoria todavía.
Carácter tiene para hartarse el enano. Pero luego es lo más agradecido del
mundo y supercariñoso. A nosotros no nos hace falta lavarnos la cara, ya se
encarga él de hacerlo con sus lametones. Y por las mañanas ya se encarga él
de despertarnos, por lo menos a mí, que cuando he estado en Barcelona lo tenía
todas las mañanas a las 8 en mi cama como loco dando saltos y besitos.
En fin Carla, Alberto, que es todo un personaje y nos tiene a todos
tontitos con él. Mi madre a veces chilla un poco cuando hace alguna de las
suyas, que no son pocas (como meterse en el cubo de la fregona cuando está
limpiando), pero luego es la que más lo mima y la que más se preocupa por él.
Bueno espero que os haya gustado todo lo que os he contado de Curro, cuando
vuelva a tener más cositas os escribo.
Un beso a los dos.
Estrella - Ripollet 28.04.07

¡Buenas!
Os enviamos unas fotos del otro día que llevamos a Estrella a la peluquería
porque la pobre ¡tenía unos pelos! Y así os enseñamos lo grande que está,
y lo mucho que ha cambiado desde las últimas fotos que os enviamos. A los 5
meses que tiene ya pesa 2 kilos y se mantiene así de momento. Está muy bien,
está hecha la reina de la casa y cada vez es más espabilada.
Saludos.
Scott (Sabio) - Reus 13.04.07

¡Hola Carla y Alberto!
Scott está muy bien, ya tiene 5 meses y hace sus necesidades en la calle,
bueno alguna vez se le escapa en casa
pero ha mejorado mucho.
Bueno os mando unas fotos recién salido de la peluquería, ahora da gusto
peinarlo porque ya no tiene ningún nudo.
Espero que estéis bien, ¡que paséis un buen fin de semana!
¡Saludos!
Nala - El Vendrell 12.04.07
¡Hola Carla y Alberto!
¿Qué tal todo? Espero que bien. Te mandamos fotos de Nala para que veáis
su cambio.
Nala está muy bien, ya ha asumido dónde ha de hacer pipi y es muy juguetona.
Pensamos que se parece en carácter a su madre porque al mínimo descuido te
intenta meter la lengua hasta donde puede.
Aún no le ha venido el celo y con los dientes va un poco atrasada porque aún
hay alguno que no le ha caído y ya tiene los nuevos por detrás.
Con Chiky se lleva de fábula, juegan mucho aunque a veces lo tiene aburrido
porque no lo deja en paz. Es normal porque ella es más cachorro.
Bueno Carla, ya te mandaremos más fotos cuando tengamos más. Un
abrazo y un saludo.
Txon (Bonachón) - Reus 24.03.07

Hoy os he enviado el papel de
pedigree de nuestro perrito Txon, el quinto miembro de nuestra familia.
En nombre de todos y
especialmente de Txon, os damos las gracias y os enviamos una foto de cómo
es actualmente.
Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 21.03.07
Hola Carla y Alberto,
Esta mañana os he mandado certificado el papel para el
pedigree de Curro, me han dicho que mañana os llegará. Si veis que tarda más
de la cuenta me lo decís.
Curro sigue fantástico e igual de travieso. Ya se sube al
sofá a ver la tele con mis padres y parece que lo único que le hace falta
es aprender a manejar el móvil. Os voy a contar la última porque es para
reírse. Mis padres suelen comprar packs de cerveza de estos que traen
12 y los tienen en la terraza, bueno pues como Curro tiene su casita allí
dio con las cervezas, le clavó el colmillo a una de las latas y al
parecer le gustó tanto que se bebió una segunda. Imaginaros como pasó el
día... Gracias a dios no le pasó nada, eso sí, se tiró el resto del día
sin moverse de su cama frito. Menudo elemento.
Los domingos se lo llevan al campo, se lo pasa en
grande, aunque el pobre se marea mucho en el coche y vomita, tanto a la ida
como a la vuelta. Ya le he dicho a mi madre que le compre algo para darle
cuando se vaya a montar en coche porque el pobre lo pasa realmente mal.
Bueno, pues de momento eso es todo. Espero que las
cosas os sigan bien por ahí. Y si tenéis cualquier problema con el papel
no dudéis en llamar (ya tengo vuestro número guardado).
Un beso.
Luna (Afrodita) - Marbella 21.03.07

Hola,
Luna va a cumplir 5
meses pronto y está creciendo... ya pesa 3,4 kg.
Está muy bien, muy juguetona,
se come todo lo que encuentra, hasta lo no comestible. Tampoco ha pillado el
mensaje de hacer sus necesidades fuera, tiene un rincón en el jardín donde
lo hace pero si lo hace mientras paseamos es más por casualidad, le gusta
aguantarse hasta llegar a casa... Estamos trabajando en ello.
Os mandamos un saludo y unas
fotitos.
Scott (Sabio) - Reus 25.02.07

¡Hola Carla y Alberto!
¡Me dijo la veterinaria que os conoce! El carácter de Scott es muy
nervioso, no para quieto y siempre se tiene que salir con la suya. Hay veces
que si lo regañas aún se enfada... me cuesta mucho ponerlo en su lugar pero
lo voy consiguiendo. Se piensa que manda él pero no es así, se lo voy enseñando
poco a poco.
El viernes tengo hora al veterinario para ponerle el chip, cuando lo tenga
puesto ya te llamaré, a ver que día podemos quedar para darte el papel de
pedigree y así os traeré a Scott para que lo veáis.
Saludos!
Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 17.02.07

Hola Carla y Alberto,
¿Qué tal va todo por ahí? Quiero felicitaros por la gran
idea que habéis tenido con la nueva sección, fantástica, de verdad. Creo
que está muy bien que todos podamos contar cómo nos va con nuestros peques y
lo más interesante es que podemos aprender mucho leyendo las experiencias de
los otros dueños. Y por lo que he leído hasta ahora los hermanitos de Curro
tienen en común con él su gran carácter y su corazón.
Curro sigue fantástico, más bonito cada día. Ya os conté
que recibió su primer baño, os mando fotos para que lo veáis. Como Isa se
volvió el lunes para Bilbao ha vuelto a la tranquilidad con mi madre y mi
padre, pero por lo visto el pobre los primeros días lo ha llevado bastante
mal. Cuando mi padre le abría la puerta de la cocina por la mañana salía
disparado al cuarto de ella para buscarla y como no la encontraba se ponía
tristón. Ahora como ya sabe que Isa no está cuando se despierta se va al
cuarto de mis padres y se acuesta al lado de mi madre hasta que ella se
levanta. Es increíble, de verdad, que con lo pequeño que es y el poco tiempo
que lleva en casa nos haya cogido tanto cariño. Aunque bueno, nosotros desde
que lo vimos en las fotos ya nos encariñamos y ahora parece mentira
imaginarnos la casa sin él. Mi padre le ha hecho una casita de madera en la
terraza y bueno, que os voy a contar, es su segundo reino (el primero es el
resto del piso, que ya es suyo). El otro día mi madre le compró una cestita
para meter todos sus juguetes, que no son pocos, y adivinad, los fue sacando
uno por uno para meterse él. La escena era para grabarla porque caber lo que
se dice caber no cabía, pero eso a nuestro Curro le daba igual, lo importante
es que la cesta era suya no para los juguetes.
Ya hemos conseguido también que haga sus cositas en la
calle, aunque todavía no olvida el papel de periódico. Pero bueno, poquito a
poquito. El otro día leí en uno de los e-mails que mandamos que una
hermanita de Curro se lo hace donde pilla. A sus dueños si leen esto les
quiero decir que no se desanimen, los primero meses son los peores y se
necesita mucha paciencia y comprensión. A parte de Curro yo tengo a Gossi,
una caniche que tiene ya 11 años y al principio más de una vez estuve
tentada a comérmela porque parecía que hacía las cosas para provocar y era
tozuda como la que más. Pero fue un periodo del que ya ni me acuerdo porque
todo lo que ha venido después ha hecho que nos olvidemos de ello, la quiero
con locura. Yo entiendo que un cachorrito al principio, y más si antes no se
ha tenido perro, nos puede sacar a veces de nuestras casillas pero vale la
pena pasar por ahí porque luego las satisfacciones y el cariño que te
aportan no tienen precio. Así que ánimo.
Bueno Carla, Alberto, os mando algunas de las últimas fotos del cachorrón,
espero que os gusten. Cuando quiere sabe posar muy bien para la cámara. Os las
mando en dos e-emails que no caben todas.
Un besazo.
Estrella - Ripollet 07.02.07

¡Buenas noches Carla y Alberto!
Como os prometimos os enviamos unas fotos para que veáis
lo grande que está ya Estrella. Hemos visto "hogares felices" de
vuestra página web y nos ha gustado mucho. Así que si queréis podéis
poner el correo y las fotos.
Nosotros creemos que tendrá el pelo de la
cabeza blanco porque las puntas del pelo le están saliendo blancas,
parece que esté calva. Jajaja!!!!
Este fin de semana ha sido la primera vez que ha ido
a Lleida porque Ruben es de allí y de vez en cuando tenemos que ir a
visitar a la familia. La probrecita para ir se ha mareado pero para
volver ha sido toda una campeona. Todo el viaje durmiendo. Aunque todavía
no la sacamos a pasear porque no tiene todas las vacunas. Le hemos comprado
hasta un abriguito para que no tuviera frío (el de la foto).
No veas cuantas chorraditas hay para los yorkshire. Jajaja!!
Cada vez tiene más dominados a los nenets (los gatos)
ahora ya corre detrás de ellos. Ayer aprendió a subir las escaleras
(aunque luego no sabía bajar) y hoy ya la veíamos cómo sabía bajarlas
también, así que ahora no se podrán escapar los pobres. Se lo toman con
filosofía (te envío una foto con uno de ellos).
Os iremos informando de las novedades.
Saludos.
Scott (Sabio) - Reus 04.02.07
¡Hola Carla y Alberto!
Ya he visitado la nueva sección de hogares felices y me ha gustado muchísimo,
todos los Yorkis son una monada!!!
Espero que os hayan gustado las fotos de Sabio, que por cierto ahora se llama
Scott como el papel de WC porque aún hace sus necesidades por donde quiere
pero hay veces que ya las hace en el papel de diario y le doy un premio que es
el jamón dulce que le encanta!!!
¡Un saludo!
Nika (Rita) - Calpe 04.02.07

¡Hola primos!
He visto que el nuevo apartado del que me hablasteis ya está
listo, así que, como lo prometido es deuda, aquí os mando fotos de Nika y
Xula.
Se llevan estupéndamente, a Nika le ha venido fenomenal la
compañía de la pequeñaja, ahora está súper dinámica, no paran de jugar y
son inseparables, aunque Nika siempre le ha dejado claro quién es la veterana
en la casa y por tanto “la que manda”.
A la tía la tenías que ver… mi hermano y yo le decimos
que son sus nuevas hijas, que ya no quiere saber nada de nosotros, y al tío
(aunque diga que no) se le cae la baba con las dos… ¡Si es que son la alegría
de la casa!
Te mando fotos de las dos haciendo lo que más les gusta…
¡dormir y tomar el sol! ¡JAJAJA! Te mandaré más fotitos en otro ratillo.
Un besazo para los dos, y a ver si volvemos a hacer una
escapadilla y nos vemos con toda la family!! Muakssss!!
Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 03.02.07

Hola Carla y Alberto,
¿Qué tal van las cosas por ahí? Perdonad que haya
tardado tanto en escribiros para contaros nuevas cositas de Curro, ya sabéis
que yo estoy en Sevilla aunque siempre que puedo me escapo para Barcelona.
El fin de semana pasado estuve ahí así que tengo novedades de Curro.
Para empezar que está para comérselo de bonito. Yo pensaba que a lo mejor no
me reconocería pero para mi sorpresa y alegría sí que se acordaba. Isa
también fue para allá (ella se queda hasta el 12) y entre las dos lo
revolucionamos. Acostumbrado a estar con mis padres más tranquilito en cuanto
vio que le dábamos juego y más juego pues ya no había quién lo parara.
Mi madre se ha enfadado un poco con nosotras y no le falta
razón. Ella es la que está todos los días con él educándolo y llegamos
nosotras y lo descontrolamos. Por la noche le pone su camita en la cocina
para que duerma y no rechista, pero con nosotras allí, cuando lo llevaban a
la cocina imaginaros el berrinche que se pillaba porque no quería quedarse
solo, no había manera de que callara. Pero bueno, esta semana he hablado con
Isa y ya parece que se ha vuelto a calmar.
El viernes lo llevamos al veterinario para su vacuna y
pesarlo (2.400 kg, no está mal), así que el sábado tuvo su primera salida.
Que penita al principio, porque claro, todo era nuevo para él y estaba muy
asustado. Entre el frío y el miedo el pobre no paraba de temblar.
El domingo ya fue mejor. Como era San Antón lo
llevamos al desfile de caballos y a que el cura lo bendijera. Estuvo
muy divertido porque la plaza de la iglesia se llenó de gente con sus
mascotas y cachorrillos para ser bendecidos, aunque a Curro de momento los
otros perros no le hacen demasiada gracia.
Ahora ya sale todos los días para ver si aprende a
hacer sus cositas fuera pero el pobre como ya se ha acostumbrado a su papelito
de periódico se aguanta y cuando llega a casa lo hace. Yo creo que porque
temerá que le regañemos. La veterinaria nos ha dicho que cuando lo saquemos
llevemos también el periódico y se lo pongamos en la calle, a ver si así se
acostumbra. Vamos a ver. También esta semana ha sido su primer baño
completo. No le ha gustado mucho pero después, una vez sequito y con su
jersey nuevo (le hemos comprado uno rojo de lanita) por lo que me ha contado
Isa se quedó en la gloria.
Os mando algunas fotos, las del fin de semana pasado las
tiene Isa en su cámara así que cuando me las mande o las reenvío. La verdad
es que le hemos cogido un cariño enorme.
Bueno Carla y Alberto, un beso muy grande y tranquilos que
en cuanto tenga más novedades y las fotos nuevas os escribo.
Pd.: Hay una foto durmiendo de Curro con medio cuerpo fuera
de su cama, no os asustéis es que le da por ponerse así.
Luna (Afrodita) - Marbella 01.02.07
Estimados Carla y Alberto:
Luna y la gata ya son amigas...
Estoy a la espera de vuestra dirección para enviaros el papel
del pedigree.
Gracias,
Un saludo y buen finde.
Scott (Sabio) - Reus 28.01.07

¡Hola!
Con este e-mail voy adjuntar las fotos de Sabio porque ya ha cambiado desde
entonces, si no se ven o cualquier cosa me lo dicen.
¡Gracias! ¡Y saludos!
Luna (Afrodita) - Marbella 19.01.07

Buenas tardes Carla y Alberto,
Comunicaros que hoy hemos ido al
veterinario y Luna ya tiene puesto su chip. Ruego por tanto me indiquéis la
dirección a la que puedo enviar el papel correspondiente.
Por lo demás Luna sigue
portándose bien, es un bicho travieso pero muy linda y simpática. Mi hija se
ríe mucho con ella, os adjunto fotitos.
Espero estéis bien,
buen fin de semana.
Un saludo.
Estrella - Ripollet 14.01.07
Buenas tardes Carla y Alberto!!!
Os escribimos para comentaros que todo esta yendo de
maravilla, Estrella come, bebe y esta noche pasada ha dormido muy bien.
Está muy contenta y juguetona y no para de jugar, dormir,
dar besitos.
Todavía no le hemos hecho ninguna foto pero cuando tengamos
alguna os la enviaremos para que la veáis.
Gracias por todo.
Saludos.
Cleo (Atenea) - Tarragona 09.01.07

Hola Carla, hola Alberto,
Os mando la foto oficial del día que Manel recibió a
Atenea, fue espectacular.
Por cierto ahora se llama Cleopatra “Cleo”.
Nos vemos en el veterinario.
Luna (Afrodita) - Marbella 02.01.07

Estimados Carla y Alberto,
Tengo que escribirles lo
asombrada que estoy con lo bien que se está portando Luna.Tengo un bebé de 7 meses y
tenía claro de que no va a ser fácil tener a un cachorrito también. Lleva
cuatro días con nosotros y lo que aprendió en este tiempo es
impresionante. Es muy lista, aprende muy rápido, y parece como si estuviera
intentando complacernos. Está haciendo casi todas sus necesidades en el
periódico y es muy gracioso, como le damos una golosina cada vez que
"acierte" pues a veces se sienta en el periódico y piensa que con
eso ya se ganó la golosina.
Duerme con nosotros en la
habitación aunque en su propia camita, y duerme toda la noche, sin
despertarnos.
A veces tiene sus
"ataques" y parece que quiere saber quién está al mando en esta
casa, pero no duran mucho. Naturalmente sigue siendo un cachorro como
cualquier otro, mordiéndolo todo y queriendo jugar. Pero aprende rápido qué
es lo que puede morder y qué tiene que dejar en paz. No entiende que no
puede jugar con la niña - al menos no en la manera que quiere, y a veces
roba sus juguetes, pero todo eso es natural y hasta dulce.
Le encanta estar cerca de
nosotros, tan cerca que cuando estoy planchando se tumba encima de mis pies
y no puedo moverme. :-) Nos sigue a todos los lados, pero ya tiene mucha
confianza en la casa y se atreve a salir a la terraza. Eso sí, se come todo
lo que encuentra por el camino, y en cada comida actúa como si no hubiera
comido en tres semanas. Las golosinas que le damos son muy pequeñitas -
porque se come muchas durante el día - se porta muy bien!
Otra cosa que me ha
sorprendido es que no llora cuando la dejamos sola. Los primeros dos días
bastaba con que se encontrase en un rincón de la casa y ya estaba llamando.
Ayer la dejamos solita durante 10 minutos para irla acostumbrando, pero no
lloró. Hoy otra vez durante 30 minutos - tampoco lloró. Parece que sabe
que vamos a volver y no le importa.
Todavía le falta hacerse
amiga de la gata, pero están en ello.
Bueno, estoy tan entusiasmada
con ella que tuve que compartirlo con vosotros. Espero que siga así, pero
estoy segura de que sí.
Os mandamos un saludo y
nuestros mejores deseos para el año nuevo.
Txon (Bonachón) - Reus 01.01.07
Muchas gracias por las fotos
que nos habéis enviado de Txon y su familia. Él sigue muy bien, ya
adaptado a casa, se levanta a las 8 y entonces es cuando está más dinámico, igual
que después de la cena. Sigue tranquilo y es la delicia de la familia.
Ya os enviaré más noticias y fotos.
Todos nosotros os
deseamos un muy feliz año 2007, lleno de alegrías y felicidad.
Luna (Afrodita) - Marbella 30.12.06
La hemos llamado Luna... y
ya se siente bastante cómoda.
Os mantendremos informados de
su desarrollo.
Gracias y un saludo,
Artemisa - Jaca 29.12.06
Hola Carla y Alberto:
Lo primero decir que estamos encantados con Artemisa, se porta genial desde la
primera noche, lo único que tiene un genio un poco especial, pero es un
encanto.
La hemos llevado al veterinario y estaba bien. La comida hay que medírsela
porque se comería todo y más.
Ya mandaré alguna foto.
Un saludo.
Txon (Bonachón) - Reus 28.12.06
Hola de nuevo y un afectuoso saludo!
Os escribo para deciros que Bonachón (ahora por efecto del catalán y de los niños
reducido al nombre de Txon) está estupendamente y hace honor a su nombre:
la noche ha sido muy tranquila y es la delicia de toda la família, sobretodo
los niños, que ya han aprendido a tratarlo con cariño y también a no a
atosigarlo mucho. Os agradecemos todos la atención que habéis mostrado en la
venta y sobretodo el cariño y cuidados con que los tratáis desde que vienen al
mundo.
Al final lo hemos llevado a una veterinaria de Reus amiga de mi cuñado que nos
ha dicho que podíamos ir esta mañana mismo. Nos ha confirmado que está en
perfectas condiciones y ya tiene hora para la tercera vacuna el dia 19 de enero.
También le hemos administrado el antiparasitario sin ningún problema. Come y
bebe y hace los demás también con normalidad (y lo ha hecho varias
veces encima del periódico, por lo que lo hemos recompensado con mimos y un
hueso para roer como el que nos enseñasteis). Corretea por casa y se le ve muy
vivaracho y despierto. Sólo deseamos que sepamos educarlo convenientemente,
porque estoy seguro que de cariño no le va a faltar.
Espero poder mantener el contacto con vosotros y poder venir un día a enseñároslo,
cuando sea más grandecito. De momento os envío dos fotos, una en su nueva
cunita descansando y otra con los dos cachorros míos, que lo quieren mucho.
Un abrazo de todos y un dulce lamido de Bonachón.
Nala - El Vendrell 28.12.06
Hola Alberto y Carla!!
Aquí os manadamos fotos de Nala sola. Espero que os gusten.
De Nala sólo explicaros que no hay mucho cambio de momento ahora ya pesa 1.200
kg y que poco a poco nos va haciendo mas caso y con el pipi y la caca ya vamos
consiguiendo que lo vaya haciendo en la calle. Aunque de vez en cuando se le
escapa algún que otro en casa pero poco a poco vamos evolucionando.
Suponemos que dentro de muy poco le vendrá el celo y ya pasará a ser una
mujercita, en cuanto tengamos la noticia os lo avisaremos.
Y por el momento nada más sólo desearos un Feliz Año 2007 en compañía
de todos los vuestros y de vuestros cachorros. Un besazo muy fuerte.
Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 27.12.06
Hola Carla y Alberto,
Me imagino que no esperabais recibir noticias tan
pronto nuestras, pero es que me moría de ganas de contaros algunas cosas de
Atlas.
Bueno, la primera es que ya no se llama Atlas, ahora
se llama Curro. Se lo puso mi madre en cuanto lo vio llegar. Nos
preocupaba un poco marearlo con el cambio de nombre pero lo
pilló rapidísimo. De verdad que nos tiene
asombrados de lo listo que es. El primer día estaba
más paradito, normal, pero en cuanto le dimos juego se
desató el león que lleva dentro. Ahora ronda por la casa
como si fuera el amo y señor de todo. Ya ha aprendido a hacer
sus cositas en la terraza. Empezamos premiándolo con galletitas
de chocolate (para perros) y parece que la idea le
gustó. Claro que ahora de vez en cuando intenta tomarnos el pelo
haciendo que lo saquemos a la terraza a ver si cae alguna. De vez en
cuando se le escapa algún pipi en casa, pero es normal, bastante
ha avanzado ya en dos días.
También ha aprendido ya quién es quién en casa. Isa y yo somos
las que le damos juegos, y en cuanto nos ve viene como una bala para jugar. A
mí lo primero que hace es engancharme por la zapatilla o por el pantalón
porque sabe que le dejo y nos echamos unas peleillas. Mi madre no hace más que regañarnos porque dice que lo
ponemos nervioso y no lo dejamos tranquilo ni un segundo. En parte es verdad,
porque cuando se queda solo con mi madre es un santo. Mi madre le dice
"Curro, a tu cama y sin moverte" y allí que se va el curro y se
duerme. Pero en cuanto nos ve aparecer otra vez le entra el nervio.
Es superlisto, os lo digo de verdad y está
empezando a enseñar su carácter. Ayer por la noche
quería subirse al sofá con mi madre. Mi madre optó
por ignorarlo porque no quiere malcriarlo así que se puso a dar
saltitos a ver si podía subirse y como vio que no podía
se le puso a ladrar todo enfadado. Fueron sus primeros ladridos. No
podíamos dejar de reirnos porque tenía toda la gracia,
con lo enano que es y el genio que sacó. Y lo mejor es cuando le
regañas porque entonces se indigna. Se sienta, te mira muy
serio y se mete debajo de una mesa camilla que tenemos para que no lo
podamos ver.
¡Ah! En cuanto a las noches, las dos primeras no paró de
llorar el pobre, pero anoche fue fantástico, no le escuchamos ni respirar.
Menos mal, porque nos da una pena tremenda cuando se pone a llorar.
En fin y más o menos eso es todo, mañana Isa lo llevará
al veterinario para que nos diga cuando tenemos que volver a ponerle las
vacunas, etc.
Y yo he regresado hoy a Sevilla así que me iré enterando
de Curro por lo que me cuenten en casa. Le hemos hecho fotos que os las
mandaremos para reyes por problemas técnicos con la cámara.
Bueno Carla y Alberto, espero que os haya hecho ilusión
saber las novedades de Curro. Está hecho un buen elemento.
Para Reyes os mandamos las fotos.
Un saludo.
Scott (Sabio) - Reus 24.12.06
¡Hola!
Soy la amiga de Javi, los que vinimos ayer que somos de Reus. Os quería
comunicar que Sabio está muy bien y se adaptó enseguida;
eso sí he tenido que dormir con él pero se porta muy bien.
Ahora mismo está durmiendo porque le he hecho jugar mucho y está cansado
jejejejeje. Es muy juguetón y está muy espabilado, y por lo de la comida
sí que come.
Bueno más adelante os mandaré fotos para que veáis como va creciendo.
Nala - El Vendrell 08.11.06
¡Hola Alberto y Carla!
¿Qué tal? Hemos visto vuestra nueva camada y están preciosos los
cachorros. Ahora ya tenéis más faena de nuevo a parte de la que ya teníais se
os ha acumulado un poco más. Carla te comento un poco más sobre Nala: El otro
día fuimos a ponerle el chip (por cierto felicidades por tu santo) todo ha ido
genial, lo único que no os hemos podido avisar antes porque a Chiky le picó un
bicho en el ojo y hemos estado liados con las curas que teníamos que hacerle.
Pero ahora ya más o menos está bien así que cuando me contestes dime que días
os va mejor que nos pasemos a daros el papel conforme esta el chip puesto y para
ver en persona a Nala.
Sobre Nala está muy bien ya pesa 1.400 kg, tiene un carácter muy dominante (tú
sabrás a quién se parece más a su papa o a su mama). Estamos encantados con
ella, menos en el tema de hacer sus necesidades que no encontramos la manera de
hacerle entender dónde tiene que hacer sus necesidades. Salimos de paseo y
cuando llegamos a casa entonces hace sus necesidades y en casa le tenemos un
lugar con papel de periódico donde le enseñamos que tiene que ir pero no hay
manera lo hace donde pilla (si nos puedes dar algún consejo te lo agradeceríamos
ya que tu has pasado muchísimas veces por esto). Va creciendo a marchas
forzadas, su constitución es muy fina (en eso pensamos que ha salido a su papa)
y sus andares muy elegantes.
Nala y Chiky se llevan de fábula juegan muchísimo juntos aunque Nala al
ser cachorro no deja en paz a Chiky. Pero es normal tan cachorro tiene muchas
ganas de jugar y Chiky tiene más ganas de estar tranquilo, pero se relacionan
genial mejor de lo que esperábamos.
Carla tenemos unas fotos de Nala muy chulas pero no te las puedo
pasar porque tenemos estropeada la targeta de memoria de la cámara en cuanto lo
arreglemos te mando las fotos.
Bueno Carla esto es todo hasta el momento esperamos respuestas tuyas para quedar
sobre el día que os vaya bien y así podréis ver a Nala cuanto ha crecido y
como está.
Un besazo muy fuerte y en cuanto pueda te mando las
fotos.
Nala - El Vendrell 16.10.06
¡Hola Alberto y Carla!
¿Qué tal todo? ¿Cómo van Brisa y Hulla? Espero que bien.
Bueno te cuento que tal va el proceso de Nala. La semana pasada la llevamos a
vacunar. La vacunación ha ido muy bien, ya la última vacuna le toca el día 4
de noviembre y ya habremos acabado y con ello le pondremos el chip que en cuanto
se lo pongan yo te aviso y nos acercamos a daros el papel rellenado por el
veterinario. ¡Ah! Y también le pusieron una pipeta para prevenirla de parásitos
internos y externos.
Nala come muy bien y muestra de ello es su peso que ya alcanza los 1.100Kg. No
veas lo que va creciendo esta chiquitilla, ya se le nota mucho el cambio.
Nala es muy nerviosa y muy juguetona pero lo único que es muy cabezona y
siempre se quiere salir con la suya.
Respecto al tema de Chiky y Nala estamos muy contentos porque se han adaptado
muy bien uno con el otro y se pasan todo el día jugando. Lo único que Nala al
ser cachorro tiene muchas más pilas que Chiky que no aguanta tanto como
Nala.
A la hora de peinarles cada día Nala no se llega a acostumbrar pero sí
que cuando acaba busca el premio al igual que Chiky, en el veterianrio y con la
vacuna se porta siempre fenomenal, pero el cuidado de cada día en casa le
cuesta acostumbarse.
Le hemos cortado los pelitos de las orejas para que no le caigan con el peso y
los pelitos de las patas. La semana que viene nos ha dicho el veterinario
que ya podemos darle su primer baño, ya os contaremos que tal ha ido y le
haremos las fotitos para mandártelas para que la veáis.
Bueno chicos os seguiremos mandando información de Nala y no dudéis de
que si algún día venís por Vendrell y nos queréis llamar para verla aquí
estamos. Y sino igualmente el día que os llevemos el papel del pedigre la veréis
lo guapa que está.
También os adjuntamos unas fotos de ella para que veáis como va creciendo.
Un abrazo y hasta pronto.
Nala - El Vendrell 30.09.06
Hola Carla y Alberto.
Perdonad por la tardanza en contestaros algo de Nala, pero nos hemos
quedado toda la semana sin Internet por cambiarnos de compañía.
Al tema de Nala todo ha ido perfecto. Excepto la primera noche que como es de
esperar suponemos que echaba de menos a su madre, a Brisa y a Hulla y lloró un
poquito pero bueno a la segunda noche fue de fábula.
Ayer la llevamos al veterinario, le hizo una revisión y dice que esta perfecta.
Nos ha engordado 100 gramos en esta semana. La verdad es que come muy bien y se
ha adaptado perfectamente. Con Chiky los primeros días muy mal porque Chiky tenía
muchos celos, pero de repente de la noche al día se hicieron uña y carne y sólo
quieren estar juntos en cada momento.
Nala es muy juguetona y muy sociable así que todo va fenomenal.
Lo nico que Nala tiene un carácter que quiere dominarnos en todo,
sobretodo a Chiky, pero bueno ya le vamos marcando un poquito su territorio. Tenías
razón en que se quieren poner por encima tuyo, pero bueno la vamos enseñando.
Así que por lo general todo va de fábula y estamos muy contentos
de cómo se ha adaptado. Os pasamos unas fotos para que veáis su cambio porque
seguro que vosotros lo notaréis más.
Bueno Carla y Alberto perdonad por la tardanza que
supongo que estabais deseando saber de ella y de cómo ha ido su adaptación.
Podeis estar tranquilos.
Un cordial saludo.