Hogares Felices

Tras haber recibido unos preciosos y cariñosos e-mails de los propietarios de un Yorkshire Terrier Corazón de Diamante, hemos pensado que una bonita forma de compartirlos sería hacer un apartado dedicado precisamente a ellos. 

Aquí, pues, pondremos algunas fotos y textos que nos vayáis enviando de los pequeñines con sus familias, explicando su carácter, viendo su crecimiento, y con todas esas anécdotas únicas a veces y que tanto nos suenan otras veces.

Os animamos a ello, estaremos encantados de ver como esos cachorrillos que nacieron con nosotros son felices con sus mejores amigos, vosotros.

Para hacernos llegar vuestros textos y/o fotos podéis escribirnos a: info@corazondediamante.com

Muchas gracias a todos por hacer posible esta sección. 

Kyra II - Castelldefels 16.05.08

Hola buenos días,
¿Qué tal?
Por fin nuevas noticias de Kyra:
Es encantadora, estamos todos locos con ella, nos toma el pelo como quiere, ya que se ha convertido en el juguete de la casa.
Tiene una energía increíble, es muy graciosa, nos ha salido "circense" se sube a los sofás pero luego como no se atreve a bajar, le ponemos una pequeña banqueta que le sirve de escalón, lo cual ha entendido perfectamente, y le encanta dormir justo en el respaldo del sofá.
Ya la sacamos a pasear y como os podéis imaginar, es el centro de atención de todo el que pasa por su lado, además se sienta en medio de la calle como diciendo: "¡Eh!, que estoy aquí". En fin, es una preciosidad... ¡Ah, y ha crecido bastante!
Espero noticias vuestras.
Un saludo.

Pau (Tranki) - Terrassa 13.05.08


Hola Carla y Alberto, 
Perdona por la tardanza, hasta ahora que por fin he tenido internet y alguna foto descargada en el ordenador... Aquí os envío fotos de Tranki, ahora se llama Pau, pero de Paz. Es un perrito muy bueno, muy listo y es súper cariñoso, nos tiene robado el corazón, lo queremos con locura. Es un encanto y buen excursionista, explorador y relaciones públicas.
Me dieron tal sorpresa mi madre y mi pareja que lo abracé y me puse a llorar como una niña. Espero que puedas ver la foto sin problema, en caso de que no puedas verla, me lo haces saber y te la envío de nuevo. Espero enviarte más. Gracias por todo.
Saludos y recuerdos.


Katy - Vitoria-Gasteiz 30.04.08

Buenas noches pareja,
Recibimos satisfactoriamente el mensaje "4ª semana de Argi" con sus fotos.
Este puente podemos bañar ya a Katy y os enviaremos alguna foto para que veáis lo bonita que está. Es muy lista, cariñosa y juguetona; aunque la costumbre de morder todavía no hay forma de quitársela. Ha empezado a salir al parque y a relacionarse con otros perros con los que hace buenas migas.
Esperamos más noticias vuestras.
Un abrazo.


Kyra II - Castelldefels 28.05.08

Hola buenos días,
Gracias por vuestra cariñosa carta, os lo agradezco.
Ayer, fue su primer baño y fue divertidísimo verla mojada, parecía "una ratita", se portó muy bien, sólo se quejó  un poquito, sobre todo con el secador de pelo que le asustaba un montón... una vez finalizada la operación, os diré que estaba guapísima, intentamos ponerle un lacito, pero no hubo manera, todavía tiene poco pelo.
Como os dije, me encantaría que pasarais a verla cuando queráis.
Bueno, ya os tendré informados de cualquier novedad.
Un saludo.



Cumi - Andorra 27.04.08



Hola buenas, ¿Qué tal os va todo?
Por aquí todo muy bien. El pequeño Cumi, que de pequeño tiene poco como podeis comprobar, está de maravilla. Es el rey de la casa y de la familia entera, se porta bastante bien, es muy cabezón pero bueno, ya nos avisasteis que era de este carácter. El peque no entiende lo que es un no, hay que repetir las cosas muchas veces, pero suponemos que es muy pequeñin todavía.
Ya tiene todas sus vacunas y ya hace una semana que sale a la calle, pero de momento salir a la calle quiere decir salir a pasear y a ver a la gente. El tío ni siquiera agacha la cabeza para oler, eso sí, en cuanto llega a casa va corriendo a hacer sus cosas, es un cabezón. Ayer mismo estuvimos cerca de dos horas paseando y nada de nada, pero bueno, paciencia. Ayer también fue su primer baño y se portó de maravilla, no se movió para nada ni siquiera a la hora del secador. Os mando alguna foto hecha recién lavadito y peinadito.
Ya os iré contando, espero que estéis contentos de recibir noticias de Cumi y que os vaya todo muy bien, a ver si un día quedamos y os lo llevamos para que lo veiás.
Muchos besos y hasta pronto.


Luna (Afrodita) - Marbella 23.04.08


Hola Carla y Alberto,
Sólo queríamos mandaros un saludo desde Marbella y comentaros que Luna está bien, disfruta de una casa nueva porque nos mudamos a finales del año pasado, y tiene, a parte de mi hija Mia, otra compañera para jugar, mi segunda hija Kaitlyn que nació el 7 de diciembre del año pasado.
Luna es muy respetuosa con los juguetes de las nenas (no los toca) y cuando quieren juega con ellas (más con Mia ahora porque Katie es muy pequeña todavía). A Mia le encanta jugar con Luna y la trata muy bien.
La pasión de Luna son las pelotas de tenis (no sale a pasear sin una) y es capaz de llevarla consigo durante horas. Mejor, ¡así tiene la boca ocupada y no come lo que no debe!
Es obediente y no le gustan los gatos de la urbanización, siempre los echa y protege a su otra hermana, nuestra gata.
 
Os mando un par de fotitos.
Un saludo a todos.



Nina - Barcelona 21.04.08


Hola Carla i Alberto,
Moltes gràcies per les vostres recomanacions!

Ja hem canviat de veterinari. La setmana passada la vàrem dur a un altre que sí que ens ha agradat. Vàrem estar parlant de tot, la va vacunar i també vàrem parlar de la vacuna de la ràbia i ens va dir que no és obligatòria a Catalunya posar-la però si la portem fora hi ha llocs que sí que ho es i altres que no. Que ens ho penséssim i que ja ho decidiríem més endavant, ja que no tenim pressa. Així que no sabem què fer, ja que a l’estranger no anirà però aquest juny hem d’anar a Galícia (no és obligatòria, ens va dir) però segurament altres vegades, quan anem per la península, ens l’emportarem... Què en penseu?
Ahir en Jordi i jo vàrem treure la Nina a fer el seu primer passeig a terra. Pensàvem que estaria morta de por i no sabria anar amb corretja, però res de res, li va encantar i a la gent i a algun gos que es trobava els hi feia unes festes! Veig que de moment està bastant ben socialitzada i tampoc no ha tingut cap mala experiència amb cap persona ni tampoc amb cap gos, així que tot ho vol veure, olorar, mossegar, etc. És una curiosa nata! Espero no mimar-la massa (és tan petita) perquè quan vagi a treballar no li agradarà quedar-se tota sola. Se li està aclarint el pèl del cap, i ara està com si s’hagués tenyit, amb una ratlla, que deunidó, jeje!
Com ens vau dir, encara no l’hem banyada. La veritat és que ens fa una mica de por, perquè no sé pas si li entrarà aigua a les orelletes o si la sabrem eixugar tan bé com s’ha de fe... perquè no agafi fred... En fi, no sé si dur-la a la pelu el primer cop... Que m’aconselleu?

La Nina aquest cap de setmana l’hem portada a Sant Sadurní. És la segona vegada que hi va i tampoc la primera vegada es va estranyar de res. Com que veu les seves coses a la cuina, dons m’imagino que pensa que també és casa seva. Li encanta explorar-la. Aquesta casa és més gran, és un dúplex amb terrassa. La primera vegada que hi vam anar pujava les escales però no les baixava i també tenia por de sortir a la terrassa. Aquest cap de setmana passat, ja sortia a la terrassa i l’explorava tota (teníem feina perquè tornés a dins de casa) i per baixar les escales es va posar a plorar, però la vam animar i al final va baixar tota sola. Ara les baixa com si res, saltant i súper contenta perquè li fem moltes festes quan baixa.
A la meva escala hi ha una veïna a la que tornen boja els gossets. Em va dir que si algun dia havia de sortir a alguna emergència i havia de deixar la Nina, que la truqués a ella, encara que fos a les dues de la matinada! Es veu que ha parlat amb el seu marit i tan ell com els fills li volen regalar una gosseta com la Nina. Li vaig donar el vostre telèfon i tota la informació. Es veu que li volen donar una sorpresa però jo els he aconsellat que li diguin perquè també és molt bonic anar seguint el curs de creixement del gosset durant l’espera. Els hi he dit també que d’aquesta manera s’aniran preparant per a l’arribada del gosset i ho tindran tot a punt. Espero que de debò en comprin un i així la Nina també tindrà un company de jocs a l’escala!

Canviant de tema, podeu penjar tot el què vulgueu a la web, cap problema. Per cert, no us funciona la pàgina web, suposo que ja ho sabeu, oi?
Us envio un parell de fotos de la Nina perquè veien com creix.

Moltes gràcies pels vostres consells, que sempre ens ajuden molt!
Petons i una abraçada!
Ai, us volia demanar si més endavant us podem fer una visita amb la Nina perquè vegi la seva mare Kiski i la seva germana Nani i pugui jugar amb elles. Ja quedaríem, però si no ho considereu oportú, ens ho dieu i no passa res.
Ens fa molta il·lusió que veieu que maca està!


Kyra II - Castelldefels 08.04.08

Hola Carla y Alberto,
¿Qué tal? Os mando nuevas noticias de nuestra Kyra: es increíblemente lista, supongo que debe ser una característica típica de esta raza.
Intentamos marcarla en casi todo, pero es testaruda como ella sola, claro que, todavía es muy chiquita y creo que poco a poco, con paciencia y cariño conseguiremos que se porte mejor, es muy traviesa. Siempre se quiere salir con la suya, y no hay forma de que entienda que todo no se puede morder (incluso nuestros pies). 
Como una anécdota, os comentaré que ya ha aprendido a subir las escaleras de la casa y es súper divertida, porque cuando llega arriba del todo (2º piso) se queda mirándote como diciendo: "bájame, bájame que no se hacerlo yo..." Nos toma el pelo como quiere... La bajo una, dos veces, a la tercera, le digo: "Ahí te quedas, me tienes harta."
También ha descubierto el jardín y el otro día por poco se nos cae a la piscina, porque es tan rápida que cuando nos vamos a dar cuenta, ya está revolcándose por el césped... En fin, ¡Es la alegría de la huerta!
Como os dije la semana pasada por teléfono, la hemos tenido un poco pachucha, pero ahora ya está bastante mejor, el antibiótico le ha ido muy bien.
El día 21 de abril tengo que llevarla nuevamente al veterinario para que le ponga la 3ª vacuna y de paso que le haga una revisión completa.
¡Ah! Y ya pesa 1,500 Kg. 
Bueno, espero noticias vuestras, y si podéis darnos algún consejo, os lo agradecería mucho.
Hasta pronto.


Phoebe - Salou 30.03.08

Bona nit Carla y Alberto!
 Només us escric per informar-vos de que tot va... de meravella! La Phoebe és una passada, té un caràcter impressionant que cada dia ens deixa més bocabadats.
El divendres durant el viatge, es va quedar adormida a les meves cames y a la nit no va plorar per res. Ja es nota que va agafant confiança, està molt més activa, juga molt més i el tema del diari avui mateix ja el té controlat! Ja no ho fa ni un sol cop fora! I com sap que ho ha fet bé, et mira fixament i quan tot just acaba es posa a córrer cap a tu perquè ja sap que li toquen festes. És una mica "chantatgista" i "fa veure" que plora quan vol pujar al sofà amb nosaltres; quan la deixem, busca els raconets calenetets entre nosaltres i les mantes... i quan no la deixem, se't posa a dormir a sobre dels peus i et mira amb cara de pena, com dient: si jo només vull estar amb tu! El mirall de l'habitació és el que la torna més boja, però en general creiem que se sent molt a gust. Avui ja ha menjat casi tres quarts de la ració del migdia, però divendres i dissabte només va menjar la meitat... suposo que serà gradual. Anem seguint religiosament tots els consells de marcatge que ens vau donar, i tot es desenvolupa amb molta normalitat.
Trucaré aquesta setmana a la clínica per demanar hora.
Moltes gràcies per tot i que vagi tot molt bé amb els nous petits!



Buddy - Barcelona 28.03.08



Les escribo para contaros que todo va muy bien con Buddy. Es muy tierno y cariñoso, y aquí todos nos embobamos jugando con él y dejándonos “besar” a montones. Hoy en la mañana le he llevado por primera vez al veterinario el cual me han recomendado muy bien. Me han felicitado porque es un lindo cachorrito y porque está muy bien cuidado, también por lo correctos que han sido ustedes.
 Buddy se ha portado tan bien, que me han preguntado que si es así todo el día, él lo que no pesa en kilos, lo pesa en cariño y lametones. Está pesando 1,900 kg. Me han dicho que está bien de peso y le han puesto su segunda vacuna (Hepatitis, Brom, Leptospirosi, Parvovirosi). En el momento se portó muy valiente pero después al parecer le ha “picado” y se ha quejado un ratito. Ahora está tranquilo, ha  jugado un rato y en estos momentos duerme. Tiene hora para otra vacuna el día 16 de abril, seguro volverá a portarse muy bien, es un perro muy equilibrado y feliz.
Les anexo unas fotos.
Mil bendiciones para ustedes y gracias por este trocito de pan que tenemos en casa.
PD, pensaba educarle a que no se subiera en el sofá, él tiene su camita muy cómoda donde duerme cada que le apetece, como ahora. Así le he indicado a los niños y ellos lo comprenden, pero ¿adivinen quién no? ¡Mi marido! ¡Quién lo diría! El más grande de la familia y es el que lo quiere tener en las piernas en el sofá… jajajaja verdaderamente, la vida siempre nos da sorpresas, en este caso muy grata jeje.



Nina - Barcelona 26.03.08

Hola Carla i Alberto,
Estem encantats amb la Nina (i sembla que ella amb nosaltres també).
La Nina està molt bé. És molt inquieta però per la setmana que fa que és amb nosaltres, ja creu bastant.
Ja fa els pipis casi bé sempre als diaris (i en només tres dies!), tot i que les cacotes encara no, però
ho superarà ben aviat. Crec que si tenim una mica de paciència i ganes (que no ens en falten) serà una bona i feliç gossa que podrem portar a tot arreu i en disfrutarem molt tots plegats. 
Menja molt bé, a les seves hores, i està feliç i contenta.
Ha vomitat alguna vegada perquè estava nerviosa al menjar, peró ja procurem donar-li el menjar quan està més tranquil·la (nosaltres també anem aprenent). Farem sempre cas de tot el que ens dieu.
És força entremaliada i li agrada molt jugar amb nosaltres, però també procurem que s’acostumi a jugar i estar sola a estones. De vegades plora i crida perquè vol estar amb nosaltres, però ja es va acostumant i cada cop es queixa menys.
Avui li han posat la segona vacuna i s’ha portat molt bé. D’aquí 15 dies li han de posar un recordatori. El veterinari ens ha dit que fins d'aquí a un mes no la podrem passejar pel carrer. També ens han dit que està molt ben desparasitada. 
La portem al carrer cada dia una estoneta (en braços) perquè vegi el sol i vagi coneixent la gent i es faci amb els sorolls de la ciutat.
Només volem saber com està la Kiski, la seva mare (que suposem que molt bé), i la seva germaneta, la Nani.
Ja us explicarem més coses i us enviarem fotos més endavant.
Una abraçada.



Kyra II - Castelldefels 25.03.08

Hola Carla y Alberto,
Kyra está muy bién, un poco testaruda y traviesa, pero muy bien, encantadora. Se ha adaptado estupendamente a su nuevo hogar.
Es una pasada, estamos ya todos "CHOCHOS" con ella (incluído mi marido...) fijaros que, el otro dia se quedó dormidita encima de las zapatillas de él, y por no despertarla se fué descalzo hasta el armario para sacar otros zapatos... En fin, estamos todos encantados con ella, es súper cariñosa, y muy muy lista, ya empieza a hacer sus pipis y caquitas en el periódico.
Le encanta cazar las zapatillas de todos para llevárselas a su colchoneta, desborda energía y vitalidad por todas partes.
El jueves tiene concertada su primera visita al veterinario. Os mantendré informados sobre el resultado de la observación veterinaria. En fin, que estamos todos locos con ella.
La primera noche lloró un poquito, pero las siguientes, nada de nada.
Bueno, ya os iré informando de sus progresos y en cuanto me sea posible, os mandaré alguna foto. Un saludo.


Cumi - Andorra 24.03.08

Buenos días, ¿Qué tal?
Os escribo para deciros que Cumi se va adaptando muy bien, no llora para nada y se porta como un campeón.
Lo único que no le gusta es el transportín de viaje, pero por su bien se tiene que adaptar.
Ayer Cumi fue al veterinario y nos ha dicho que os de sus felicitaciones que nunca ha visto un perro que venga de criadero y esté tan bien cuidado. Él se portó muy bien y el lunes ya va a ponerse su segunda vacuna.
El tema de las cacas y de los pipis no hay manera que lo haga en el periódico, se pasea por el periódico, te mira, se va a fuera y allí se lo hace, jajajaja pobre es muy pequeñito.
Con respecto a la comida el veterinario me dijo que le podía dar un poco más pero poco porque el pequeñín ya pesa 1,450 Kg., está hermoso.
Los niños están encantados con él y él con los niños, juegan mucho.
Por aquí mucho frío, ayer cayó otra gran nevada, menos mal que Cumi todavía no sale a la calle si no hubiera pasado frío, como veis en las fotos está guapísimo y muy grandote, come mucho.
También he de deciros que tiene mucho genio, tiene que ser lo que él quiera, y ya empieza a comerse todo lo que tiene a su alcance.
Bueno, no sé qué más contaros sólo deciros que estamos encantados y creemos que él también.
Ya me diréis cómo lo veis.
Muchos besos y hasta pronto.


Atlas (Curro) - Sant Joan Despí 22.10.07

¡Hola Carla y Alberto! 
¿Qué tal estáis? Bueno como ya me contaste ayer un poco liados con el cambio de hogar, pero ¡seguro que en breve todo se pone en su sitio y tanto vosotros como todos los enanos lo empezáis a disfrutar!
Carla aquí te adjunto todos los datos que necesitáis para tramitar el pedregree. ¡Creo que no me olvido de ningún dato!
Por lo demás contaros que Curro está bellísimo, os mando algunas fotos para que lo veáis, tiene un pelaje precioso y una musculatura digna de ver, ¡eso nos dice su veterinario! Ahora se empieza a portar muchísimo mejor, a mí todavía me torea bastante pero con mis padres es súper obediente y cariñosisímo, ¡se los ha sabido ganar en muy poquito tiempo!
Bueno pues os deseo una feliz puesta en marcha en el nuevo hogar y si necesitarais cualquier cosa sólo tenemos que llamarnos o escribirnos.
Un fuerte saludo.

Pitx - St.Vicenç de Castellet 22.10.07

Hola Carla y Alberto.
Este e-mail es para deciros que Pitx llegó bien a casa y se está adaptando a las mil maravillas a nosotros y a la casa. La primera noche se portó muy bien, nada más llegar cenó y se metió en su camita a dormir (duerme en el comedor... ¡lo logramos no duerme con nosotros!) y la verdad es que sólo lloró 10 minutillos (de reloj).
Poco a poco va explorando todos los rincones de la casa y suele hacer sus necesidades en el rincón habilitado para tal fin, aunque a veces se le olvida y nos va dejando algún regalito en el rincón más insospechado.
Escribo este e-mail desde el trabajo por lo que no os puedo mandar ninguna foto... espero que pronto pueda escribiros con más novedades y os pueda enviar una foto del pequeñín.
P.D.: el viernes tiene hora con el veterinario para que lo conozca ya os diremos qué tal se ha portado.

 

Luna (Afrodita) - Marbella 22.10.07

Hola Carla & Alberto,
 Tal y como os comenté, os mando algunas fotos de la princesa recién bañada y peinada. ¡En dos días cumple un añito ya! La hemos esterilizado y se recuperó muy bien. Está llena de vida (como debe ser), un bicho basurero y empieza a estar más pendiente de las cosas y a veces hasta ladra para avisar a los vecinos de que está aquí. No ladra mucho, pero yo lo prefiero así.
 Se lleva muy bien con mi hijita, como podéis ver en las fotos, son muy buenas amigas. Entonces no le importará que para navidades llegue otra niña con la que jugar y de la que cuidar.
 Pronto nos mudamos a una casa con jardín, así que va a tener más libertad para poder jugar con su otra hermana, la gata, y correr e investigar y comer todo lo que encuentre. 
 Espero estéis bien y ¡os mandamos desde Marbella muchos saludos muy calurosos!

Luna (Afrodita) - Marbella 05.08.07

Hola,
Comentaros que el primer viaje en avión de Luna fue muy bien, se portó de maravilla, no se quejó para nada y aguantó todo lo que tenía que aguantar. Cuando la dejamos con alguien, sin embargo, (por ejemplo con la abuela) no sabe comportarse y ¡piensa que hay césped debajo de la mesa en la cocina para hacer sus necesidades! Es muy rápida en cuanto a encontrar comida de los demás perros & gatos y aún más rápida en comérsela toda.
Creo que el color de su pelo se va a aclarar un poco más, después de su corte en el veterinario y un baño ha salido un poco más rubia. :-)

Un saludo.

 Luna (Afrodita) - Marbella 26.07.07

Hola de nuevo, 
Un par de fotitos de la nena que ya cumplió 9 meses y está pasando por su primer celo... sin embargo, y gracias a Dios, los "hombres" no le interesan mucho y ¡prefiere cien veces más la pelota! Es incansable y no la suelta en todo el paseo -lo que ayuda a mantener su boca tragona ocupada y por tanto se come menos porquería.
Mañana realizará su primer viaje en avión, pero estamos seguros de que se portará bien. Le encanta su bolso de viaje nuevo.
Un saludo.

Kiss - Reus 17.07.07

Hola Carla.
L'arribada de la Kiss a casa ha estat tot un èxit. Diumenge va estar molt quieta pel matí, i fins mitja tarda. Però en quan la varem treure al jardí, va canviar d'actitut. Estava juganera i molt vivaç. Va començar a jugar amb la Blanca i el Daniel, i semblava mentida com corria tant petita com és! Finalment, a l'hora de sopar, després de menjar una miqueta, ella sola se'n va anar a buscar el seu cistell i es va posar a dormir. Pobreta, semblava que l'haviem cansada una mica massa. Vaig tancar la porta, i va dormir tota la nit, sense plorar gens. 
L'endemà quan li vaig obrir, (ella mateixa s'ha triat un lloc al costat de la rentadora, i és allí on li he posat el cistell), estava supercontenta de veure'm i em venia al darrere continuament. Ja havia fet les seves cosetes al damunt del paper de diari que li havia posat. Però durant el dia que els nens la tenen per casa, va fent pipi allà on li sembla, i això m'amoïna una mica, encara que és aviat, suposo. Però quan hem de sortir, la tanco i no plora. 
Et volia comentar que no menja gaire. El primer dia va passar amb menys de 50 grams de menjar, i ahir al matí i al migdia gairebé no va menjar, però a la nit, en canvi gairebé es va acabar tot el que li vaig posar.
Seguirem en contacte, i gràcies per tot.

 

Luna (Afrodita) - Marbella 26.06.07

Estimados Carla y Alberto:
Una vez más me pongo en contacto con vosotros para comentaros que nos apuntamos a una competición aquí en Marbella y Luna ganó la medalla de oro así como un trofeo más grande que ella por ser la perrita MÁS SIMPÁTICA de unos 40 perros en esa categoría.
 Nos ha hecho mucha gracia, os adjunto una foto de la familia.
Habría ganado aún más si hubiese una categoría de las más TRAGONA.
Un saludo.

 

Luna (Afrodita) - Marbella 21.06.07

Estimados Carla y Alberto:
Hace mucho que no os enviamos una fotito de la "peque" grande que ya pesa 4,8 kg! Espero que pare ahí, ya que el límite para poder volar en el avión son 5 kg... Aunque nunca nadie quiso pesar a un perro mío, así que espero que si se pasa un poquito tampoco nadie se de cuenta.
Le hemos cortado el pelo un poco porque ya llegaba al suelo, y se está volviendo rubia. Es un trasto pero muy buena. El otro día la llevé a la playa por primera vez al agua - y le gustó. Hasta nadó un poquito. Ahora sí, pensó que era muy buena idea beberse el mar, y por la noche nos dejó algunos muchos regalitos. Es de lo más basurera y tragona, se come todo lo que encuentra, cuanto más muerto o asqueroso mejor. Tenemos que vigilarla mucho para que no se haga daño.

 Por el día ya no hace nada de pipi en casa, la sacamos unas tres veces a fuera y hemos conseguido que por fin haga sus necesidades ahí. Por la noche se le escapa algo alguna que otra vez, pero esperamos que pronto aprenda del todo.
 Es muy buena y juguetona con mi hija, que acaba de cumplir un año, no le quita sus juguetes y comparte sus pelotas para que mi hija se las tire. Son muy graciosas y las dos se tratan con cariño y respeto, como debe ser.
 Muchos saludos a todos y hasta pronto.

Txon (Bonachón) - Reus 20.05.07

¡Hola!
Ya hemos recibido la tarjeta de identificación de Txon, nuestro perrito.
Aprovechamos para saludaros y mandaros una foto de Txon con nuestros hijos el día de la comunión de Montsant.
Un saludo.

Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 13.05.07

¡Hola Carla y Alberto!
Cuanto tiempo, ¿verdad? Perdonad, es que he estado un poco liada.
Como os comenté la última vez, en Semana Santa pasé unos días con la familia y con Currillo y hace dos semanas volví otra vez para Barcelona, así que tengo muchas cosas que contaros.
A ver, por donde empiezo. Bueno, lo primero es que está precioso, aunque eso sí, un pelín grande, nuestro campeón va ya por los 5 kg ¿Vosotros como lo veis? ¿Creéis que se pondrá más grande? Como siga a este paso en vez de un yorki se nos va a convertir en un león. Mi madre le había comprado un transportín para poder viajar con él pensando en que como mucho 3,5 kg, y claro el transportín no le a dado tiempo ni a estrenarlo. El veterinario también nos ha dicho que tiene un gran pedigree y que tiene una musculatura impresionante. Pero bueno grande o chico cada día lo queremos más.
¿Os acordáis la primera vez que hablamos que os comentamos que nos gustaría un cachorro tranquilo porque era para mi madre y Curro parecía que era el indicado? Pues aquí sí que no hemos acertado. Curro es hiperactivo, un puro nervio. En casa es incapaz de estarse quieto. ¿Sabéis donde se lo encontró mi madre el otro día? Paseándose por el alféizar de la ventana, todo pancho él, viendo a la gente que pasaba por la calle. Mi madre por poco se muere del susto cuando lo vio allí. Se fue corriendo al frigo cogió un trocito de jamón y con mucha calma se lo enseñó para que se bajara. Vaya sangre fría porque perfectamente se podría haber tirado (menos mal que es un primero). Y es que de verdad, tiene una agilidad que yo en mi vida he visto en un perro. Se sube a la mesa de la cocina de un salto! Isa y yo estamos pensando apuntarlo a Agility o algo parecido porque es admirable de ver los saltos que pega. Aunque claro hay que tener mil ojos con él. 
Cuando sale de paseo es super sociable, le encantan los otros perros, grandes o chicos. Cuando ve uno se vuelve como loco para jugar con él y luego no hay quién lo separe. Además es gracioso lo marimandón que es. Por la calle hay que tirar siempre por donde él  quiera, si no se tumba en el suelo y no se mueve. Y de  hacer sus cositas fuera, nada de nada, el niño nos ha salido de lo más limpio, ya puede estar reventando que él se espera hasta que llega a casa y lo hace en su papel. Aunque mi padre ha encontrado un truco; se lleva un cuenquito cuando lo saca y a la mitad del paseo le da agua. El otro día ¡soltó 3 pis! aunque no vamos a cantar victoria todavía.
Carácter tiene para hartarse el enano. Pero luego es lo más agradecido del mundo y supercariñoso. A nosotros no nos hace falta lavarnos la cara, ya se encarga él de hacerlo con sus lametones. Y por las mañanas ya se encarga él de despertarnos, por lo menos a mí, que cuando he estado en Barcelona lo tenía todas las mañanas a las 8 en mi cama como loco dando saltos y besitos.
 En fin Carla, Alberto, que es todo un personaje y nos tiene a todos tontitos con él. Mi madre a veces chilla un poco cuando hace alguna de las suyas, que no son pocas (como meterse en el cubo de la fregona cuando está limpiando), pero luego es la que más lo mima y la que más se preocupa por él.
Bueno espero que os haya gustado todo lo que os he contado de Curro, cuando vuelva a tener más cositas os escribo.
Un beso a los dos.

Estrella - Ripollet 28.04.07

¡Buenas!
Os enviamos unas fotos del otro día que llevamos a Estrella a la peluquería porque la pobre ¡tenía unos pelos! Y así os enseñamos lo grande que está, y lo mucho que ha cambiado desde las últimas fotos que os enviamos. A los 5 meses que tiene ya pesa 2 kilos y se mantiene así de momento. Está muy bien, está hecha la reina de la casa y cada vez es más espabilada.
Saludos.

 

Scott (Sabio) - Reus 13.04.07

¡Hola Carla y Alberto!
Scott está muy bien, ya tiene 5 meses y hace sus necesidades en la calle, bueno alguna vez se le escapa en casa
pero ha mejorado mucho.
Bueno os mando unas fotos recién salido de la peluquería, ahora da gusto peinarlo porque ya no tiene ningún nudo.
Espero que estéis bien, ¡que paséis un buen fin de semana!
¡Saludos!

Nala - El Vendrell 12.04.07

¡Hola Carla y Alberto!
¿Qué tal todo? Espero que bien. Te mandamos fotos de Nala para que veáis su cambio.
Nala está muy bien, ya ha asumido dónde ha de hacer pipi y es muy juguetona. Pensamos que se parece en carácter a su madre porque al mínimo descuido te intenta meter la lengua hasta donde puede.
Aún no le ha venido el celo y con los dientes va un poco atrasada porque aún hay alguno que no le ha caído y ya tiene los nuevos por detrás.
Con Chiky se lleva de fábula, juegan mucho aunque a veces lo tiene aburrido porque no lo deja en paz. Es normal porque ella es más cachorro.
Bueno Carla, ya te mandaremos más fotos cuando tengamos más. Un abrazo y un saludo.

Txon (Bonachón) - Reus 24.03.07

Hoy os he enviado el papel de pedigree de nuestro perrito Txon, el quinto miembro de nuestra familia.
 En nombre de todos y especialmente de Txon, os damos las gracias y os enviamos una foto de cómo es actualmente.

Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 21.03.07

Hola Carla y Alberto,
Esta mañana os he mandado certificado el papel para el pedigree de Curro, me han dicho que mañana os llegará. Si veis que tarda más de la cuenta me lo decís. 
Curro sigue fantástico e igual de travieso. Ya se sube al sofá a ver la tele con mis padres y parece que lo único que le hace falta es aprender a manejar el móvil. Os voy a contar la última porque es para reírse. Mis padres suelen comprar packs de cerveza de estos que traen 12 y los tienen en la terraza, bueno pues como Curro tiene su casita allí dio con las cervezas, le clavó el colmillo a una de las latas y al parecer le gustó tanto que se bebió una segunda. Imaginaros como pasó el día... Gracias a dios no le pasó nada, eso sí, se tiró el resto del día sin moverse de su cama frito. Menudo elemento.
 Los domingos se lo llevan al campo, se lo pasa en grande, aunque el pobre se marea mucho en el coche y vomita, tanto a la ida como a la vuelta. Ya le he dicho a mi madre que le compre algo para darle cuando se vaya a montar en coche porque el pobre lo pasa realmente mal.
 Bueno, pues de momento eso es todo. Espero que las cosas os sigan bien por ahí. Y si tenéis cualquier problema con el papel no dudéis en llamar (ya tengo vuestro número guardado).
Un beso.

Luna (Afrodita) - Marbella 21.03.07

Hola,
 Luna va a cumplir 5 meses pronto y está creciendo... ya pesa 3,4 kg.
Está muy bien, muy juguetona, se come todo lo que encuentra, hasta lo no comestible. Tampoco ha pillado el mensaje de hacer sus necesidades fuera, tiene un rincón en el jardín donde lo hace pero si lo hace mientras paseamos es más por casualidad, le gusta aguantarse hasta llegar a casa... Estamos trabajando en ello.
Os mandamos un saludo y unas fotitos.

 

Scott (Sabio) - Reus 25.02.07

¡Hola Carla y Alberto!
 ¡Me dijo la veterinaria que os conoce! El carácter de Scott es muy nervioso, no para quieto y siempre se tiene que salir con la suya. Hay veces que si lo regañas aún se enfada... me cuesta mucho ponerlo en su lugar pero lo voy consiguiendo. Se piensa que manda él pero no es así, se lo voy enseñando poco a poco.
El viernes tengo hora al veterinario para ponerle el chip, cuando lo tenga puesto ya te llamaré, a ver que día podemos quedar para darte el papel de pedigree y así os traeré a Scott para que lo veáis.
Saludos!

Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 17.02.07

Hola Carla y Alberto, 
¿Qué tal va todo por ahí? Quiero felicitaros por la gran idea que habéis tenido con la nueva sección, fantástica, de verdad. Creo que está muy bien que todos podamos contar cómo nos va con nuestros peques y lo más interesante es que podemos aprender mucho leyendo las experiencias de los otros dueños. Y por lo que he leído hasta ahora los hermanitos de Curro tienen en común con él su gran carácter y su corazón. 
Curro sigue fantástico, más bonito cada día. Ya os conté que recibió su primer baño, os mando fotos para que lo veáis. Como Isa se volvió el lunes para Bilbao ha vuelto a la tranquilidad con mi madre y mi padre, pero por lo visto el pobre los primeros días lo ha llevado bastante mal. Cuando mi padre le abría la puerta de la cocina por la mañana salía disparado al cuarto de ella para buscarla y como no la encontraba se ponía tristón. Ahora como ya sabe que Isa no está cuando se despierta se va al cuarto de mis padres y se acuesta al lado de mi madre hasta que ella se levanta. Es increíble, de verdad, que con lo pequeño que es y el poco tiempo que lleva en casa nos haya cogido tanto cariño. Aunque bueno, nosotros desde que lo vimos en las fotos ya nos encariñamos y ahora parece mentira imaginarnos la casa sin él. Mi padre le ha hecho una casita de madera en la terraza y bueno, que os voy a contar, es su segundo reino (el primero es el resto del piso, que ya es suyo). El otro día mi madre le compró una cestita para meter todos sus juguetes, que no son pocos, y adivinad, los fue sacando uno por uno para meterse él. La escena era para grabarla porque caber lo que se dice caber no cabía, pero eso a nuestro Curro le daba igual, lo importante es que la cesta era suya no para los juguetes.
Ya hemos conseguido también que haga sus cositas en la calle, aunque todavía no olvida el papel de periódico. Pero bueno, poquito a poquito. El otro día leí en uno de los e-mails que mandamos que una hermanita de Curro se lo hace donde pilla. A sus dueños si leen esto les quiero decir que no se desanimen, los primero meses son los peores y se necesita mucha paciencia y comprensión. A parte de Curro yo tengo a Gossi, una caniche que tiene ya 11 años y al principio más de una vez estuve tentada a comérmela porque parecía que hacía las cosas para provocar y era tozuda como la que más. Pero fue un periodo del que ya ni me acuerdo porque todo lo que ha venido después ha hecho que nos olvidemos de ello, la quiero con locura. Yo entiendo que un cachorrito al principio, y más si antes no se ha tenido perro, nos puede sacar a veces de nuestras casillas pero vale la pena pasar por ahí porque luego las satisfacciones y el cariño que te aportan no tienen precio. Así que ánimo.
Bueno Carla, Alberto, os mando algunas de las últimas fotos del cachorrón, espero que os gusten. Cuando quiere sabe posar muy bien para la cámara. Os las mando en dos e-emails que no caben todas.
Un besazo.

Estrella - Ripollet 07.02.07

¡Buenas noches Carla y Alberto!
Como os prometimos os enviamos unas fotos para que veáis lo grande que está ya Estrella. Hemos visto "hogares felices" de vuestra página web y nos ha gustado mucho. Así que si queréis podéis poner el correo y las fotos.
Nosotros creemos que tendrá el pelo de la cabeza blanco porque las puntas del pelo le están saliendo blancas, parece que esté calva. Jajaja!!!!
Este fin de semana ha sido la primera vez que ha ido a Lleida porque Ruben es de allí y de vez en  cuando tenemos que ir a visitar a la familia. La probrecita para ir se ha mareado pero para volver ha sido toda una campeona. Todo el viaje durmiendo. Aunque todavía no la sacamos a pasear porque no tiene todas las vacunas. Le hemos comprado hasta un abriguito para que no tuviera frío (el de la foto).
No veas cuantas chorraditas hay para los yorkshire. Jajaja!! 
Cada vez tiene más dominados a los nenets (los gatos) ahora ya corre detrás de ellos. Ayer aprendió a subir las escaleras (aunque luego no sabía bajar) y hoy ya la veíamos cómo sabía bajarlas también, así que ahora no se podrán escapar los pobres. Se lo toman con filosofía (te envío una foto con uno de ellos).
 Os iremos informando de las novedades.
Saludos.

Scott (Sabio) - Reus 04.02.07

¡Hola Carla y Alberto! 
Ya he visitado la nueva sección de hogares felices y me ha gustado muchísimo, todos los Yorkis son una monada!!!
Espero que os hayan gustado las fotos de Sabio, que por cierto ahora se llama Scott como el papel de WC porque aún hace sus necesidades por donde quiere pero hay veces que ya las hace en el papel de diario y le doy un premio que es el jamón dulce que le encanta!!! 
¡Un saludo!

Nika (Rita) - Calpe 04.02.07


¡Hola primos!
He visto que el nuevo apartado del que me hablasteis ya está listo, así que, como lo prometido es deuda, aquí os mando fotos de Nika y Xula.
Se llevan estupéndamente, a Nika le ha venido fenomenal la compañía de la pequeñaja, ahora está súper dinámica, no paran de jugar y son inseparables, aunque Nika siempre le ha dejado claro quién es la veterana en la casa y por tanto “la que manda”.
A la tía la tenías que ver… mi hermano y yo le decimos que son sus nuevas hijas, que ya no quiere saber nada de nosotros, y al tío (aunque diga que no) se le cae la baba con las dos… ¡Si es que son la alegría de la casa!
Te mando fotos de las dos haciendo lo que más les gusta… ¡dormir y tomar el sol! ¡JAJAJA! Te mandaré más fotitos en otro ratillo.
Un besazo para los dos, y a ver si volvemos a hacer una escapadilla y nos vemos con toda la family!! Muakssss!!

Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 03.02.07

Hola Carla y Alberto,
 ¿Qué tal van las cosas por ahí? Perdonad que haya tardado tanto en escribiros para contaros nuevas cositas de Curro, ya sabéis que yo estoy en Sevilla aunque siempre que puedo me escapo para Barcelona.  El fin de semana pasado estuve ahí así que tengo novedades de Curro. Para empezar que está para comérselo de bonito. Yo pensaba que a lo mejor no me reconocería pero para mi sorpresa y alegría sí que se acordaba. Isa también fue para allá (ella se queda hasta el 12) y entre las dos lo revolucionamos. Acostumbrado a estar con mis padres más tranquilito en cuanto vio que le dábamos juego y más juego pues ya no había quién lo parara. 
Mi madre se ha enfadado un poco con nosotras y no le falta razón. Ella es la que está todos los días con él educándolo y llegamos nosotras y lo descontrolamos. Por la noche le pone su camita en la cocina para que duerma y no rechista, pero con nosotras allí, cuando lo llevaban a la cocina imaginaros el berrinche que se pillaba porque no quería quedarse solo, no había manera de que callara. Pero bueno, esta semana he hablado con Isa y ya parece que se ha vuelto a calmar. 
El viernes lo llevamos al veterinario para su vacuna y pesarlo (2.400 kg, no está mal), así que el sábado tuvo su primera salida. Que penita al principio, porque claro, todo era nuevo para él y estaba muy asustado. Entre el frío y el miedo el pobre no paraba de temblar.
El domingo ya fue mejor. Como era San Antón lo llevamos al desfile de caballos y a que el cura lo bendijera. Estuvo muy divertido porque la plaza de la iglesia se llenó de gente con sus mascotas y cachorrillos para ser bendecidos, aunque a Curro de momento los otros perros no le hacen demasiada gracia.
Ahora ya sale todos los días para ver si aprende a hacer sus cositas fuera pero el pobre como ya se ha acostumbrado a su papelito de periódico se aguanta y cuando llega a casa lo hace. Yo creo que porque temerá que le regañemos. La veterinaria nos ha dicho que cuando lo saquemos llevemos también el periódico y se lo pongamos en la calle, a ver si así se acostumbra. Vamos a ver. También esta semana ha sido su primer baño completo. No le ha gustado mucho pero después, una vez sequito y con su jersey nuevo (le hemos comprado uno rojo de lanita) por lo que me ha contado Isa se quedó en la gloria.
Os mando algunas fotos, las del fin de semana pasado las tiene Isa en su cámara así que cuando me las mande o las reenvío. La verdad es que le hemos cogido un cariño enorme.
Bueno Carla y Alberto, un beso muy grande y tranquilos que en cuanto tenga más novedades y las fotos nuevas os escribo.
Pd.: Hay una foto durmiendo de Curro con medio cuerpo fuera de su cama, no os asustéis es que le da por ponerse así.


Luna (Afrodita) - Marbella 01.02.07

Estimados Carla y Alberto:
Luna y la gata ya son amigas...
Estoy a la espera de vuestra dirección para enviaros el papel del pedigree.
Gracias,
Un saludo y buen finde.

 

Scott (Sabio) - Reus 28.01.07


¡Hola! 
Con este e-mail voy adjuntar las fotos de Sabio porque ya ha cambiado desde entonces, si no se ven o cualquier cosa me lo dicen. 
¡Gracias! ¡Y saludos!

 

Luna (Afrodita) - Marbella 19.01.07

Buenas tardes Carla y Alberto,
Comunicaros que hoy hemos ido al veterinario y Luna ya tiene puesto su chip. Ruego por tanto me indiquéis la dirección a la que puedo enviar el papel correspondiente.
 Por lo demás Luna sigue portándose bien, es un bicho travieso pero muy linda y simpática. Mi hija se ríe mucho con ella, os adjunto fotitos.
 Espero estéis bien, buen fin de semana.
 Un saludo.

Estrella - Ripollet 14.01.07

Buenas tardes Carla y Alberto!!!
Os escribimos para comentaros que todo esta yendo de maravilla, Estrella come, bebe y esta noche pasada ha dormido muy bien.
Está muy contenta y juguetona y no para de jugar, dormir, dar besitos.
Todavía no le hemos hecho ninguna foto pero cuando tengamos alguna os la enviaremos para que la veáis.
Gracias por todo.
Saludos.

Cleo (Atenea) - Tarragona 09.01.07

Hola Carla, hola Alberto,
Os mando la foto oficial del día que Manel recibió a Atenea, fue espectacular.
Por cierto ahora se llama Cleopatra “Cleo”.
Nos vemos en el veterinario.
Un abrazo.

Luna (Afrodita) - Marbella 02.01.07

Estimados Carla y Alberto, 
Tengo que escribirles lo asombrada que estoy con lo bien que se está portando Luna.Tengo un bebé de 7 meses y tenía claro de que no va a ser fácil tener a un cachorrito también. Lleva cuatro días con nosotros y lo que aprendió en este tiempo es impresionante. Es muy lista, aprende muy rápido, y parece como si estuviera intentando complacernos. Está haciendo casi todas sus necesidades en el periódico y es muy gracioso, como le damos una golosina cada vez que "acierte" pues a veces se sienta en el periódico y piensa que con eso ya se ganó la golosina.
Duerme con nosotros en la habitación aunque en su propia camita, y duerme toda la noche, sin despertarnos.
 A veces tiene sus "ataques" y parece que quiere saber quién está al mando en esta casa, pero no duran mucho. Naturalmente sigue siendo un cachorro como cualquier otro, mordiéndolo todo y queriendo jugar. Pero aprende rápido qué es lo que puede morder y qué tiene que dejar en paz. No entiende que no puede jugar con la niña - al menos no en la manera que quiere, y a veces roba sus juguetes, pero todo eso es natural y hasta dulce.
Le encanta estar cerca de nosotros, tan cerca que cuando estoy planchando se tumba encima de mis pies y no puedo moverme. :-) Nos sigue a todos los lados, pero ya tiene mucha confianza en la casa y se atreve a salir a la terraza. Eso sí, se come todo lo que encuentra por el camino, y en cada comida actúa como si no hubiera comido en tres semanas. Las golosinas que le damos son muy pequeñitas - porque se come muchas durante el día - se porta muy bien!
Otra cosa que me ha sorprendido es que no llora cuando la dejamos sola. Los primeros dos días bastaba con que se encontrase en un rincón de la casa y ya estaba llamando. Ayer la dejamos solita durante 10 minutos para irla acostumbrando, pero no lloró. Hoy otra vez durante 30 minutos - tampoco lloró. Parece que sabe que vamos a volver y no le importa.
Todavía le falta hacerse amiga de la gata, pero están en ello.
Bueno, estoy tan entusiasmada con ella que tuve que compartirlo con vosotros. Espero que siga así, pero estoy segura de que sí.
Os mandamos un saludo y nuestros mejores deseos para el año nuevo.

Txon (Bonachón) - Reus 01.01.07

Muchas gracias por las fotos que nos habéis enviado de Txon y su familia. Él sigue muy bien, ya adaptado a casa, se levanta a las 8 y entonces es cuando está más dinámico, igual que después de la cena. Sigue tranquilo y es la delicia de la familia. Ya os enviaré más noticias y fotos.
 Todos nosotros os deseamos un muy feliz año 2007, lleno de alegrías y felicidad.

Luna (Afrodita) - Marbella 30.12.06

La hemos llamado Luna... y ya se siente bastante cómoda.
Os mantendremos informados de su desarrollo.
Gracias y un saludo,

Artemisa - Jaca 29.12.06

Hola Carla y Alberto:
Lo primero decir que estamos encantados con Artemisa, se porta genial desde la primera noche, lo único que tiene un genio un poco especial, pero es un encanto.
La hemos llevado al veterinario y estaba bien. La comida hay que medírsela porque se comería todo y más.
Ya mandaré alguna foto.
Un saludo. 

Txon (Bonachón) - Reus 28.12.06

Hola de nuevo y un afectuoso saludo!
Os escribo para deciros que Bonachón (ahora por efecto del catalán y de los niños reducido al nombre de Txon)  está estupendamente y hace honor a su nombre: la noche ha sido muy tranquila y es la delicia de toda la família, sobretodo los niños, que ya han aprendido a tratarlo con cariño y también a no a atosigarlo mucho. Os agradecemos todos la atención que habéis mostrado en la venta y sobretodo el cariño y cuidados con que los tratáis desde que vienen al mundo.
Al final lo hemos llevado a una veterinaria de Reus amiga de mi cuñado que nos ha dicho que podíamos ir esta mañana mismo. Nos ha confirmado que está en perfectas condiciones y ya tiene hora para la tercera vacuna el dia 19 de enero. También le hemos administrado el antiparasitario sin ningún problema. Come y bebe y hace los demás también con normalidad (y lo ha hecho varias
veces encima del periódico, por lo que lo hemos recompensado con mimos y un hueso para roer como el que nos enseñasteis). Corretea por casa y se le ve muy vivaracho y despierto. Sólo deseamos que sepamos educarlo convenientemente, porque estoy seguro que de cariño no le va a faltar. 
Espero poder mantener el contacto con vosotros y poder venir un día a enseñároslo, cuando sea más grandecito. De momento os envío dos fotos, una en su nueva cunita descansando y otra con los dos cachorros míos, que lo quieren mucho.
Un abrazo de todos y un dulce lamido de Bonachón.

Nala - El Vendrell 28.12.06

Hola Alberto y Carla!!
Aquí os manadamos fotos de Nala sola. Espero que os gusten.
De Nala sólo explicaros que no hay mucho cambio de momento ahora ya pesa 1.200 kg y que poco a poco nos va haciendo mas caso y con el pipi y la caca ya vamos consiguiendo que lo vaya haciendo en la calle. Aunque de vez en cuando se le escapa algún que otro en casa pero poco a poco vamos evolucionando.
Suponemos que dentro de muy poco le vendrá el celo y ya pasará a ser una mujercita, en cuanto tengamos la noticia os lo avisaremos.
  Y por el momento nada más sólo desearos un Feliz Año 2007 en compañía de todos los vuestros y de vuestros cachorros. Un besazo muy fuerte.

Curro (Atlas) - Sant Joan Despí 27.12.06

Hola Carla y Alberto,
 Me imagino que no esperabais recibir noticias tan pronto nuestras, pero es que me moría de ganas de contaros algunas cosas de Atlas.
Bueno, la primera es que ya no se llama Atlas, ahora se llama Curro. Se lo puso mi madre en cuanto lo vio llegar. Nos preocupaba un poco marearlo con el cambio de nombre pero lo pilló rapidísimo. De verdad que nos tiene asombrados de lo listo que es. El primer día estaba más paradito, normal, pero en cuanto le dimos juego se desató el león que lleva dentro. Ahora ronda por la casa como si fuera el amo y señor de todo. Ya ha aprendido a hacer sus cositas en la terraza. Empezamos premiándolo con galletitas de chocolate (para perros) y parece que la idea le gustó. Claro que ahora de vez en cuando intenta tomarnos el pelo haciendo que lo saquemos a la terraza a ver si cae alguna. De vez en cuando se le escapa algún pipi en casa, pero es normal, bastante ha avanzado ya en dos días.
También ha aprendido ya quién es quién en casa. Isa y yo somos las que le damos juegos, y en cuanto nos ve viene como una bala para jugar. A mí lo primero que hace es engancharme por la zapatilla o por el pantalón porque sabe que le dejo y nos echamos unas peleillas. Mi madre no hace más que regañarnos porque dice que lo ponemos nervioso y no lo dejamos tranquilo ni un segundo. En parte es verdad, porque cuando se queda solo con mi madre es un santo. Mi madre le dice "Curro, a tu cama y sin moverte" y allí que se va el curro y se duerme. Pero en cuanto nos ve aparecer otra vez le entra el nervio.
Es superlisto, os lo digo de verdad y está empezando a enseñar su carácter. Ayer por la noche quería subirse al sofá con mi madre. Mi madre optó por ignorarlo porque no quiere malcriarlo así que se puso a dar saltitos a ver si podía subirse y como vio que no podía se le puso a ladrar todo enfadado. Fueron sus primeros ladridos. No podíamos dejar de reirnos porque tenía toda la gracia, con lo enano que es y el genio que sacó. Y lo mejor es cuando le regañas porque entonces se indigna. Se sienta, te mira muy serio y se mete debajo de una mesa camilla que tenemos para que no lo podamos ver.
¡Ah! En cuanto a las noches, las dos primeras no paró de llorar el pobre, pero anoche fue fantástico, no le escuchamos ni respirar. Menos mal, porque nos da una pena tremenda cuando se pone a llorar.
En fin y más o menos eso es todo, mañana Isa lo llevará al veterinario para que nos diga cuando tenemos que volver a ponerle las vacunas, etc.
Y yo he regresado hoy a Sevilla así que me iré enterando de Curro por lo que me cuenten en casa. Le hemos hecho fotos que os las mandaremos para reyes por problemas técnicos con la cámara.
Bueno Carla y Alberto, espero que os haya hecho ilusión saber las novedades de Curro. Está hecho un buen elemento.
Para Reyes os mandamos las fotos.
Un saludo.

Scott (Sabio) - Reus 24.12.06

¡Hola!
 Soy la amiga de Javi, los que vinimos ayer que somos de Reus. Os quería comunicar que Sabio está muy bien y se adaptó enseguida; eso sí he tenido que dormir con él pero se porta muy bien.
Ahora mismo está durmiendo porque le he hecho jugar mucho y está cansado jejejejeje. Es muy juguetón y está muy espabilado, y por lo de la comida sí que come.
Bueno más adelante os mandaré fotos para que veáis como va creciendo.

Nala - El Vendrell 08.11.06

¡Hola Alberto y Carla!
   ¿Qué tal? Hemos visto vuestra nueva camada y están preciosos los cachorros. Ahora ya tenéis más faena de nuevo a parte de la que ya teníais se os ha acumulado un poco más. Carla te comento un poco más sobre Nala: El otro día fuimos a ponerle el chip (por cierto felicidades por tu santo) todo ha ido genial, lo único que no os hemos podido avisar antes porque a Chiky le picó un bicho en el ojo y hemos estado liados con las curas que teníamos que hacerle. Pero ahora ya más o menos está bien así que cuando me contestes dime que días os va mejor que nos pasemos a daros el papel conforme esta el chip puesto y para ver en persona a Nala.
Sobre Nala está muy bien ya pesa 1.400 kg, tiene un carácter muy dominante (tú sabrás a quién se parece más a su papa o a su mama). Estamos encantados con ella, menos en el tema de hacer sus necesidades que no encontramos la manera de hacerle entender dónde tiene que hacer sus necesidades. Salimos de paseo y cuando llegamos a casa entonces hace sus necesidades y en casa le tenemos un lugar con papel de periódico donde le enseñamos que tiene que ir pero no hay manera lo hace donde pilla (si nos puedes dar algún consejo te lo agradeceríamos ya que tu has pasado muchísimas veces por esto). Va creciendo a marchas forzadas, su constitución es muy fina (en eso pensamos que ha salido a su papa)  y sus andares muy elegantes.
 Nala y Chiky se llevan de fábula juegan muchísimo juntos aunque Nala al ser cachorro no deja en paz a Chiky. Pero es normal tan cachorro tiene muchas ganas de jugar y Chiky tiene más ganas de estar tranquilo, pero se relacionan genial mejor de lo que esperábamos.
   Carla tenemos unas fotos de Nala muy chulas pero no te las puedo pasar porque tenemos estropeada la targeta de memoria de la cámara en cuanto lo arreglemos te mando las fotos.
Bueno Carla esto es todo hasta el momento esperamos respuestas tuyas para quedar sobre el día que os vaya bien y así podréis ver a Nala cuanto ha crecido y como está.
Un besazo muy fuerte y en cuanto pueda te mando las fotos.            


Nala - El Vendrell 16.10.06

¡Hola Alberto y Carla!
  ¿Qué tal todo? ¿Cómo van Brisa y Hulla? Espero que bien.
Bueno te cuento que tal va el proceso de Nala. La semana pasada la llevamos a vacunar. La vacunación ha ido muy bien, ya la última vacuna le toca el día 4 de noviembre y ya habremos acabado y con ello le pondremos el chip que en cuanto se lo pongan yo te aviso y nos acercamos a daros el papel rellenado por el veterinario. ¡Ah! Y también le pusieron una pipeta para prevenirla de parásitos internos y externos.
Nala come muy bien y muestra de ello es su peso que ya alcanza los 1.100Kg. No veas lo que va creciendo esta chiquitilla, ya se le nota mucho el cambio.
Nala es muy nerviosa y muy juguetona pero lo único que es muy cabezona y siempre se quiere salir con la suya.
Respecto al tema de Chiky y Nala estamos muy contentos porque se han adaptado muy bien uno con el otro y se pasan todo el día jugando. Lo único que Nala al ser cachorro tiene muchas más pilas que  Chiky que no aguanta tanto como Nala.
 A la hora de peinarles cada día Nala no se llega a acostumbrar pero sí que cuando acaba busca el premio al igual que Chiky, en el veterianrio y con la vacuna se porta siempre fenomenal, pero el cuidado de cada día  en casa le cuesta acostumbarse.
Le hemos cortado los pelitos de las orejas para que no le caigan con el peso y los pelitos de las patas. La semana que viene nos ha  dicho el veterinario que ya podemos darle su primer baño, ya os contaremos que tal ha ido y le haremos las fotitos para mandártelas para que la veáis.
 Bueno chicos os seguiremos mandando información de Nala y no dudéis de que si algún día venís por Vendrell y nos queréis llamar para verla aquí estamos. Y sino igualmente el día que os llevemos el papel del pedigre la veréis lo guapa que está.
También os adjuntamos unas fotos de ella para que veáis como va creciendo.
Un abrazo y hasta pronto.


Nala - El Vendrell 30.09.06

Hola  Carla y Alberto.
  Perdonad por la tardanza en contestaros algo de Nala, pero nos hemos quedado toda la semana sin Internet por cambiarnos de compañía.
Al tema de Nala todo ha ido perfecto. Excepto la primera noche que como es de esperar suponemos que echaba de menos a su madre, a Brisa y a Hulla y lloró un poquito pero bueno a la segunda noche fue de fábula.
Ayer la llevamos al veterinario, le hizo una revisión y dice que esta perfecta. Nos ha engordado 100 gramos en esta semana. La verdad es que come muy bien y se ha adaptado perfectamente. Con Chiky los primeros días muy mal porque Chiky tenía muchos celos, pero de repente de la noche al día se hicieron uña y carne y sólo quieren estar juntos en cada momento.
  Nala es muy juguetona y muy sociable así que todo va fenomenal.
  Lo nico que Nala tiene un carácter que quiere dominarnos en todo, sobretodo a Chiky, pero bueno ya le vamos marcando un poquito su territorio. Tenías razón en que se quieren poner por encima tuyo, pero bueno la vamos enseñando.
   Así que por lo general todo va de fábula y estamos muy contentos de cómo se ha adaptado. Os pasamos unas fotos para que veáis su cambio porque seguro que vosotros lo notaréis más.
     Bueno Carla y Alberto perdonad por la tardanza que supongo que estabais deseando saber de ella y de cómo ha ido su adaptación. Podeis estar tranquilos.
Un cordial saludo.